YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2013/32340
KARAR NO : 2013/26260
KARAR TARİHİ : 12.11.2013

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Karşılıksız yararlanma, Mühür bozma
HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
1- Mühür bozma suçundan verilen 15.05.2009 tarihli mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz incelemesinde;
6352 sayılı Yasanın 2. maddesinin 2. fıkrası uyarınca, Dairemizin 26.07.2012 tarihli iade kararı sadece elektrik hırsızlığı suçundan kurulan hükümle ilgili olup, daha önce mühür bozma suçundan verilen 15.05.2009 tarihli mahkumiyet hükmü ile bu hükme karşı yapılan temyiz başvurusunun geçerli olduğu belirlenerek yapılan incelemede;
Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre sanık müdafiinin temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,
2- Karşılıksız yararlanma suçundan verilen 19.02.2013 tarihli mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz incelemesinde;
Dosya içeriğine göre sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak,
02/07/2012 tarihinde kabul edilip 28344 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan ve 05/07/2012 tarihinde yürürlüğe giren 6352 sayılı Kanunun Geçici 2. maddesinin 1. ve 2. fıkrası hükümleri birlikte ele alınıp değerlendirildiğinde, “Yapılan değişiklikle amaçlananın bu kapsam dahilindeki suçlar bakımından kurum zararının ödenmesi halinde, olayın sanık hakkında ceza verilmesine yer olmadığı karar verilerek işin esasına girilmesinin önlenmesi” olduğu değerlendirilip, anılan Kanunun Geçici 2. maddesi gereğince; sanığa “6 aylık süre içinde doğan zararı giderdiği takdirde hakkında ceza verilmesine yer olmadığı kararı verileceği hususunda” sanığa usule uygun olarak bildirimde bulunulmadan ve mahkemece ödeme yapılıp yapılmadığı hususunda katılan kuruma yazılan yazı üzerine, kurum tarafından kaçak bedelin tahakkukunun sehven yapılmadığının anlaşılması üzerine, 05.02.2013 tarihinde tahakkuk ettirilmesinden sonra 06.02.2013 tarihinde sanık tarafından ödendiğinin anlaşılması karşısında, kurumun söz konusu hatası nedeniyle ödemenin geç yapılmasının sanık aleyhine sonuç doğurmayacağı gözetilerek, ödemenin süresinde yapıldığının kabulü ile 6352 sayılı Kanunun Geçici 2/2. maddesi ve 5271 sayılı CMK’nın 223/4. maddeleri uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına kararı verilmesi yerine yazılı biçimde mahkumiyetine karar verilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları ile tebliğnamedeki düşünce bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle istem gibi BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8.maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK.nun 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, “hüküm fıkrasından mahkumiyete ilişkin bölüm çıkartılarak” 6352 sayılı Yasanın Geçici 2/2 ve 5271 sayılı CMK’nın 223/4-a maddeleri uyarınca sanık hakkında CEZA VERİLMESİNE YER OLMADIĞINA, 12/11/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.