YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2013/3785
KARAR NO : 2013/25227
KARAR TARİHİ : 04.11.2013

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık, Mala zarar verme, İşyeri dokunulmazlığını ihlal
HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
I-) Sanık hakkında mala zarar verme suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz isteklerinin incelenmesinde;
Mala zarar verme suçundan hükmolunan cezanın miktar ve türüne göre hükmün; 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6217 sayılı Yasanın 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük Ve Uygulama Şekli Hakkında Kanuna eklenen geçici 2. maddede, bölge adliye mahkemeleri Faaliyete geçinceye kadar ,hapis cezasından çevrilenler hariç olmak üzere,sonuç olarak belirlenen( üçbin Türk Lirası dahil) üçbin Türk Lirasına kadar adli para cezasına mahkumiyet hükümlerine karşı temyiz yasa yoluna başvurulamayacağı öngörülmekle, hüküm tarihi itibariyle temyizi mümkün olmadığından O yer Cumhuriyet savcısı ve sanık müdafiinin mahkumiyet hükmüne ilişkin temyiz isteğinin 1412 sayılı Kanunun 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,
II-) Sanık hakkında hırsızlık suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine ve işyeri dokunulmazlığını ihlal etme suçlarından kurulan beraat hükümlerine yönelik temyiz isteklerinin incelenmesinde:
Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;
1- Sanığın savunmasında, “yakınanlara ait işyerlerine hırsızlık amacıyla girmek için kepenk kilitlerini kırdığını, ancak yakınanlar …. ve …’in işyerlerine kapılarını açmayı başaramadığı için,yakınan …’ın işyerine ise polis tarafından yakalandığı için giremediğini” anlatması karşısında, kalkışma aşamasında işyeri dokunulmazlığını ihlal suçlarının oluştuğu gözetilmeden, sanığın mahkumiyeti yerine yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,
2- Sanık hakkında hırsızlık suçundan 5237 sayılı TCK.nun 142/1-b maddesi uyarınca alt sınırdan ceza belirlenmesine karşın, suçun gece işlenmesi nedeniyle aynı Yasanın 143/1. maddesi uyarınca artırımın, gerekçe göstermeksizin üst oranda yapılması,
3- Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 03.02.2009 tarih ve 2008/11-250 Esas- 2009/13 Karar sayılı kararında da kabul edildiği gibi, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesinde, mahkemece kanaat verici basit bir araştırma ile belirlenecek maddi zararların esas alınması, manevi zararların bu kapsama dahil edilmemesi gerektiği, dosya içerisindeki bilgi ve belgelerin incelenmesinde yakınanın yüklenen kalkışma aşamasında kalan hırsızlık suçları sebebiyle uğradığı bir zarar bulunmadığı ve adli sicil kaydına göre sabıkasız olduğu anlaşılan sanık hakkında, 5271 Sayılı CYY.nın 231.maddesinin 6.fıkrasının (b) bendinde belirtilen “sanığın kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları göz önünde bulundurularak yeniden suç işlemeyeceği hususunda kanaate varılması” koşulunun oluşup oluşmadığı değerlendirilerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi ve Yargıtay denetimine elverişli olacak şekilde takdirin gerekçelerinin kararda gösterilmesi gerekirken, “sanığın, mağdurların zararlarını gidermemesi” biçimindeki yasal ve yeterli olmayan gerekçe ile sanık hakkında hırsızlık suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerinin açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin ve O yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı isteme aykırı olarak (BOZULMASINA), 04/11/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.