YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2013/4291
KARAR NO : 2013/3295
KARAR TARİHİ : 20.02.2013

Hırsızlık, konut dokunulmazlığını ihlâl etme ve mala zarar verme suçlarından sanık …’ın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 142/1-a, 143, 1 16/1-4 ve 153/1. maddeleri uyarınca 2 yıl 1 ay hapis ve iki kez 10 ay hapis cezalan ile cezalandırılmasına dair (UZUNKÖPRÜ) Asliye Ceza Mahkemesinin 31/03/2011 tarihli ve 2010/218 esas, 2011/247 sayılı kararına yönelik temyiz talebinin reddine ilişkin aynı Mahkemenin 27/06/2012 tarihli ve 2010/218 esas, 2011/247 sayılı karar aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 24/12/2012 gün ve 2012/18612/73046 sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 23.01.2013 gün ve 2013/4290 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu.
Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;
Uzunköprü Asliye Ceza Mahkemesince verilen 31/03/2011 tarihli karara ilişkin, sanığa ait vesayet kararının dosya içerisinde bulunmaması nedeniyle yapılan tebligatın usulüne uygun olmadığının 02/03/2012 tarihli yazısıyla Mahkemesince belirtilmesi karşısında, sanık tarafından verilen 13/02/2012 tarihli dilekçenin, süresinde verilmiş temyiz dilekçesi olarak kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmediğinden 5271 Sayılı CMK.nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.
GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:
Uzunköprü Asliye Ceza Mahkemesinin, 31.03.2011 gün ve 2010/218, 2011/247 sayılı hükmünün, bizzat temyiz isteminde bulunması gereken ve tebliğ tarihinde başka suçtan hükümlü olan sanığa tebliğ edilmeyip, o tarihte dosyada vesayet kararı da bulunmayan vasisine tebliğ edilmesi karşısında, sanığın 13.02.2012 tarihli temyiz isteminin yasal süresinde olduğu kabul edilerek, dosyanın temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay’a gönderilmesi gerekirken, tebligatın usulsüz olduğuna ilişkin belirlemeden sonra gerekmediği halde vasiye yeniden tebligat yapılıp, bu tebliğden itibaren hükmün yasal
temyiz süresi içerisinde temyiz edilmediği gerekçesiyle, sanığın 13.02.2012 tarihli temyiz isteminin reddine karar verilmesi nedeniyle kanun yararına bozma istemi yerinde görüldüğünden, (UZUNKÖPRÜ) Asliye Ceza Mahkemesinden verilip kesinleşen, 27.06.2012 gün ve 2010/218, 2011/247 sayılı ek kararın 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309.maddesi uyarınca BOZULMASINA, sanığın 13.02.2012 tarihli temyiz istemi süresinde kabul edilerek, temyiz incelemesi yapılmak üzere tebliğname düzenlenmesi için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına İADESİNE, 20.02.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.