YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2013/5287
KARAR NO : 2013/12654
KARAR TARİHİ : 14.05.2013

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Karşılıksız yararlanma, Mühür bozma
HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Yokluğunda verilen kararın katılan vekiline 18.10.2012 tarihinde tebliğ edildiği, temyiz süresinin son günü olan 25.10.2012 gününün resmi tatil, resmi tatilin sonrası ilk mesai gününün ise 30.10.2012 olduğu, bu suretle katılan vekilinin temyiz isteminin süresinde olduğu anlaşılmakla tebliğnamedeki temyiz isteminin süreden reddi yönündeki düşünceye katılınmamıştır.
I-Sanık hakkında mühür bozma suçundan verilen kararın incelenmesinde;
6352 sayılı Yasanın 2.maddesinin 2.fıkrası uyarınca Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 17.07.2012 tarihli iade kararı sadece elektrik enerjisi hırsızlığı suçundan kurulan hükümle ilgili olup, daha önce mühür bozma suçundan kurulan hüküm ile bu hükme karşı yapılan temyiz başvuruları geçerli olduğundan, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının iade kararından sonra mühür bozma suçundan kurulan hüküm hukuken geçersiz olup katılan vekilinin mühür bozma suçundan 10.10.2011 tarihinde verilen karara yönelik temyizi üzerine yapılan incelemede;
Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre katılan vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün ONANMASINA,
II-Sanık hakkında elektrik enerjisi hırsızlığı suçundan verilen kararın incelenmesinde ise;
Katılan kurumun zararını tazmin etmiş olan sanık hakkında, 6352 sayılı Yasanın Geçici 2.maddesinin 2.fıkrası uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8.maddesi
uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK.nun 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, 6352 sayılı Yasanın Geçici 2/2 ve 5271 sayılı CYY.nın 223/4-a maddesi uyarınca sanık hakkında CEZA VERİLMESİNE YER OLMADIĞINA, 14/05/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.