YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2013/6143
KARAR NO : 2013/12344
KARAR TARİHİ : 13.05.2013

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Karşılıksız yararlanma, Mühür bozma
HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
I- Sanık hakkında mühür bozma suçundan kurulan beraat hükmünün incelenmesinde;
08.07.2010 tarihli karar ile sanık hakkında elektrik enerjisi hırsızlığı ve mühür bozma suçlarından beraat hükmü kurulduğu ancak katılan vekilinin 24.08.2010 tarihli temyiz dilekçesi içeriğine göre, sadece elektrik enerjisi hırsızlığı suçundan kurulan beraat hükmünün temyizi üzerine, Yargıtay’a gönderilen dava dosyasının, 05.07.2012 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 6352 sayılı Yasanın Geçici 2.maddesinin 1.fıkrası uyarınca aynı maddenin 2.fıkrasına göre işlem yapılması” için 11.07.2012 tarihinde Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından mahkemesine iade edildiği ve mahkemece de iade üzerine duruşma açılarak elektrik enerjisi hırsızlığı ve mühür bozma suçundan yeniden hüküm kurulmuş ise de, mühür bozma suçundan kurulan ilk hükmün temyiz edilmeden kesinleşmesi nedeniyle, aynı konuda kurulan 09.11.2012 tarihli hükmün hukuki değerden yoksun olduğu anlaşılmakla; konusu olmayan temyiz itirazlarının 1412 sayılı CMUK’nun 317.maddesi gereğince REDDİNE,
II- Sanık hakkında karşılıksız yararlanma suçundan kurulan beraat hükmünün incelenmesinde;
Katılan kurumun zararını tazmin etmiş olan sanık hakkında, 6352 sayılı Yasanın Geçici 2.maddesinin 2.fıkrası uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, esastan inceleme yapılarak yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları ile tebliğnamedeki düşünce bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle istem gibi BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,
5320 sayılı Yasanın 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, 6352 sayılı Yasanın Geçici 2/2 ve 5271 sayılı CYY’nın 223/4-(a) maddeleri uyarınca sanık hakkında CEZA VERİLMESİNE YER OLMADIĞINA, 13/05/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.