YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2013/7759
KARAR NO : 2014/2780
KARAR TARİHİ : 05.02.2014

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığını bozma, mala zarar verme
HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
I) Suça sürüklenen çocuklar … ve … hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümlere yönelik yapılan temyiz itirazlarının incelenmesinde;
Suça sürüklenen çocuklar müdafiinin yüzüne karşı yapılan yasa yolu bildiriminde usulüne uygun olarak 2.000 TL’nin üzerinde olan para cezaları için Yargıtay’ a temyiz yolunun açık olduğu belirtilmek suretiyle 08/10/2010 tarihinde verilen hükmü, 1412 sayılı CYUY.nın 310. maddesinde öngörülen yasal bir haftalık süreden sonra 31/01/2011 tarihinde temyiz eden suça sürüklenen çocuklar müdafiinin temyiz isteğinin aynı Yasanın 317. maddesi gereğince isteme aykırı olarak REDDİNE,
II) Suça sürüklenen çocuk … hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığını bozma suçlarından kurulan hükümlere yönelik yapılan temyiz itirazlarının incelenmesinde;
Suça sürüklenen çocuk hakkında 5271 sayılı CYY.nın 231.maddesi uyarınca verilen ve davayı sonuçlandırıcı nitelikte olmayan ”hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına” ilişkin karara karşı aynı Yasanın 231/12. madde ve fıkrasına göre itiraz yasa yolu açık olup, yine aynı Yasanın 264.maddesi uyarınca kabul edilebilir bir başvuruda kanun yolunda ya da merciin belirlenmesinde yanılma, başvuranın haklarını ortadan kaldırmayacağından, suça sürüklenen çocuk müdafiinin dilekçesinin itiraz dilekçesi olarak kabulü ile görevli ve yetkili ilk derece mahkemesince itiraz konusunda inceleme yapılması için, dosyanın incelenmeksizin İADE edilmek üzere Yargıtay C. Başsavcılığına GÖNDERİLMESİNE,
III) Suça sürüklenen çocuk … hakkında mala zarar verme, … ve … hakkında iş yeri dokunulmazlığını bozma ve mala zarar verme suçlarından suçlarından kurulan hükümlere yönelik yapılan temyiz itirazlarının incelenmesinde;
Suça sürüklenen çocuklar müdafiinin hazır bulunduğu 08/10/2010 tarihli duruşmada hüküm, hernekadar müdafiiye tefhim edilmiş ise de; suça sürüklenen çocuklara verilen 2.000 TL’nın altında kalan para cezalarının miktar ve nev’i itibariyle kesin olduğunun belirtilmesi, ancak daha sonra Anayasa Mahkemesinin 23/07/2009 gün ve 2006/65 Esas – 2009/114 Karar sayılı kararı ile CYUY.nın 305.maddesinin 2. fıkrasının iptalinin 17/10/2010 tarihinde yürürlüğe girmiş olması nedeniyle hüküm tarihinde miktarına bakılmaksızın tüm adli para cezalarının temyizi mümkün hale gelmiş olması karşısında; suça sürüklenen çocuklar müdafii yönünden yanılgıya sebebiyet verildiği ve kendisine 24/01/2011 tarihinde yapılan tebligat esas alınmak suretiyle 31/01/2011 tarihli dilekçesi ile yaptığı temyiz istemi süresinde kabul edilerek yapılan incelemede;
1- Suça sürüklenen çocuk … hakkında iş yeri dokunulmazlığını bozma ve mala zarar verme, … ve … hakkında ise mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlere yönelik yapılan incelemede;
Suça sürüklenen çocuk …’nın iş yeri dokunulmazlığını bozma suçunu birden fazla kişi ile birlikte işlediği mahkemece kabul edildiği halde, 5237 sayılı TCY.nın 119/1-c maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;
5275 Sayılı Yasanın 106/4. maddesi gereğince “çocuklar hakkında hükmedilen adli para cezasının ödenmemesi halinde bu ceza hapse çevrilemez” hükmü gözetilmeden, yaşı küçük sanıkların adli para cezasını ödemediği takdirde ödenmeyen para cezasının hapse çevrileceği şeklinde hüküm kurulması,
Bozmayı gerektirmiş suça sürüklenen çocuklar müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 1412 Sayılı CYUY.nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Yasanın 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan, “ödenmeyen adli para cezalarının hapse çevrileceğinin ihtaratına” ilişkin bölümün hüküm fıkrasından çıkarılmasına karar verilmek suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,
2- Suça sürüklenen çocuk … hakkında iş yeri dokunulmazlığını bozma suçundan kurulan hükme yönelik yapılan temyiz itirazlarına gelince;
Suça sürüklenen çocuk …’ın iş yeri dokunulmazlığını bozma suçunu birden fazla kişi ile birlikte işlediği mahkemece kabul edildiği halde, 5237 sayılı TCY.nın 119/1-c maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;
a) 5275 sayılı Yasanın 106/4. maddesi gereğince “çocuklar hakkında hükmedilen adli para cezasının ödenmemesi halinde bu ceza hapse çevrilemez” hükmü gözetilmeden, yaşı küçük sanığın adli para cezasını ödemediği takdirde ödenmeyen para cezasının hapse çevrileceği şeklinde hüküm kurulması,
b) Suça sürüklenen çocuğun adli sicil kaydında yer alan ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin bulunan ilamın CYY.nın 231/6-a maddesine esas olabilecek kesin hüküm niteliğinde bulunmadığı gözetilmeden, sabıkalı olduğu biçimindeki yasal olmayan gerekçe ile hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,
Bozmayı gerektirmiş suça sürüklenen çocuk … müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 05/02/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.