YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2014/11561
KARAR NO : 2015/12110
KARAR TARİHİ : 10.06.2015

Tebliğname No : 2 – 2013/28517
MAHKEMESİ : İzmir 2. Çocuk Mahkemesi
TARİHİ : 04/12/2012
NUMARASI : 2012/747 (E) ve 2012/971 (K)
SUÇ : Hırsızlık, mala zarar verme

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
1-Suça sürüklenen çocuk hakkında müştekiler Dilek ve Osman’a yönelik mala zarar verme suçundan verilen hükme dair temyiz isteminin incelenmesinde;
Mala zarar verme suçundan doğrudan hükmolunan adli para cezasının miktar ve türüne göre; 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanun’un 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanun’a eklenen geçici 2. maddede, Bölge Adliye Mahkemeleri faaliyete geçinceye kadar hapis cezasından verilenler hariç olmak üzere sonuç olarak belirlenen üçbin Türk Lirası dahil adli para cezasına ilişkin mahkumiyet hükümlerine karşı temyiz yasa yoluna başvurulamayacağı öngörülmekle, hüküm tarihine göre temyizi mümkün olmadığından, suça sürüklenen çocuk müdafinin temyiz isteminin 1412 sayılı Kanun’un 317. maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE,
2-Suça sürüklenen çocuk hakkında müşteki Osman’a yönelik hırsızlık suçundan verilen hükme dair temyiz isteminin incelenmesinde;
Suça sürüklenen çocuğun çaldığı müşteki Osman’a ait suça konu eşyayı bizzat etkin pişmanlık göstermek suretiyle iade etmediğinin anlaşılması karşısında, yasal koşulları oluşmadığı halde 5237 sayılı TCK.nun 168.maddesi uyarınca cezasından indirim yapılması aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamış,dosya içeriğine göre suça sürüklenen çocuğun üzerine atılı hırsızlık suçunun 5237 sayılı TCK.nun 142/1-e maddesi kapsamında olduğunun anlaşılması karşısında, suç vasfında yanılgı sonucu aynı Yasa’nın 142/1-b maddesi gereğince uygulama yapılması her iki fıkrada öngörülen cezaların aynı olması nedeniyle sonuca etkili görülmemiştir.
Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün ONANMASINA,
3-Suça sürüklenen çocuk hakkında müşteki Dilek’e yönelik hırsızlık suçundan verilen hükme dair temyiz isteminin incelenmesinde;
Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;
a)Olay günü mağdur Dilek’in ………… plakalı aracını evde bulunan anahtarı izinsiz olarak almak suretiyle suça konu aracı gezmek ve daha sonra yerine bırakmak suretiyle aldığı olayla ilgili olarak oluşa göre suça sürüklenen çocuğun eyleminin 5237 sayılı TCK’nın 146. maddesinde düzenlenen kullanma hırsızlığı suçu kapsamında değerlendirilmesi gerektiği, atılı suçun takibinin şikayete bağlı olduğu, müştekinin şikayetçi olmadığını beyan ettiği nazara alınmaksızın, aynı Yasa’nın 142/2-d maddesinde düzenlenen hırsızlık suçundan yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,
b) Suça sürüklenen çocuğun çaldığı mağdur Dilek’e ait suça konu eşyayı bizzat etkin pişmanlık göstermek suretiyle iade etmediğinin anlaşılması karşısında, yasal koşulları oluşmadığı halde 5237 sayılı TCK.nun 168.maddesi uyarınca cezasından indirim yapılması,
Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuğun temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, bozma sonrası kurulacak hükümde 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi ile yürürlükte olan 1412 sayılı CMUK’nın 326/son maddesi uyarınca suça sürüklenen çocuğun ceza miktarı bakımından kazanılmış haklarının korunmasına, 10/06/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.