YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2014/15247
KARAR NO : 2014/15428
KARAR TARİHİ : 03.06.2014

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozmak, mala zarar vermek
HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
5271 sayılı CMK.nun 42. maddesi uyarınca eski hale getirme isteğini inceleme yetkisi, bu taleple birlikte temyiz itirazı da yapılmış olduğundan Yargıtay ilgili ceza dairesine ait olup, sanığın 18.12.2012 havale tarihli dilekçesinin temyiz itirazını da içeren eski hale getirme isteği niteliğinde olması nedeniyle, eski hale getirme talebi ile ilgili mahkemece verilen 03.01.2013 tarihli ek kararın hukuki geçerlilikten yoksun olduğu ve sanığın yargılama aşamasında talimat mahkemesince alınan sorgusunda bildirdiği adresi yerine taşındığı adresine Tebligat Kanunu’nun 21. maddesine göre yapılan tebliğ işleminin geçersiz olduğunun anlaşılması nedeniyle eski hale getirme istemi yerinde görüldüğünden, öğrenme üzerine verdiği 18.12.2012 havale tarihli temyiz dilekçesinin süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;
Sanığın hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozmak ve mala zarar vermek suçlarından mahkumiyetinin yasal sonucu olarak, sanık hakkında 5237 Sayılı TCK.nun 53. maddesinin 1. fıkrasındaki hak yoksunluklarının uygulanmasına karar verilmemiş ise de, anılan madde ve fıkrada belirtilen hak yoksunluklarının uygulanması hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olup infaz aşamasında gözetilmesi mümkün olduğundan, iş yeri dokunulmazlığını bozmak suçunun birden fazla kişi tarafından işlendiğinin anlaşılması ve kabul edilmesi karşısında, sanık hakkında iş yeri dokunulmazlığını bozmak suçundan hüküm kurulurken TCK.nun 119/1-c maddesinin uygulanmayarak eksik ceza tayini karşı temyiz bulunmadığından, sanık hakkında haksız şekilde ele geçirdiği anahtar ile TCK.nun 142/2-d maddesine uyan hırsızlık suçundan dava açılması ve mahkemece eylemin bu şekilde doğru olarak nitelendirilmesi ve kabul edilmesi karşısında, sanık hakkında hırsızlık suçundan TCK.nun 142/2-d maddesi yerine, 142/2-b maddesi ile ceza tayin olunması ve hapis cezasının alt sınırının 3 yıl olduğu gözetilmeden temel cezanın 2 yıl hapis cezası olarak eksik belirlenmesi, adli sicil kaydına göre tekerrüre esas sabıkası bulunan sanık hakkında 5237 sayılı TCK.nun 58. maddesinin uygulanmaması karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 03.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.