YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2014/15979
KARAR NO : 2014/15489
KARAR TARİHİ : 03.06.2014

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık, mala zarar verme
HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 18.03.2008 tarih ve 9-7/56 sayılı kararında da ayrıntıları açıklandığı üzere, zorunlu müdafii Av. … yüzüne karşı tefhim edilen ve kendisine zorunlu müdafii atandığından haberi bulunmayan suça sürüklenen çocuk açısından hakkında kurulan mahkumiyet hükmü kendisine tebliğ edilinceye kadar temyiz hakkı bulunacağından, yokluğunda verilen hükümden 26.01.2013 tarihinde haberdar olan suça sürüklenen çocuk tarafından 30.01.2013 tarihinde verilen temyiz dilekçesinin süresinde olduğu belirlenerek yapılan incelemede;
1- Suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;
Mala zarar verme suçlarından hükmolunan cezaların miktar ve türüne göre hükümlerin; 14/04/2011 tarihinde yürürlüğe giren 6217 Sayılı Kanunun 26. maddesi ile 5320 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanuna eklenen geçici 2. maddede, Bölge Adliye Mahkemeleri faaliyete geçinceye kadar hapis cezasından verilenler hariç olmak üzere sonuç olarak belirlenen üç bin Türk Lirası dahil adli para cezasına ilişkin mahkumiyet hükümlerine karşı temyiz yasa yoluna başvurulamayacağı öngörülmekle, hüküm tarihine göre temyizi mümkün olmadığından, suça sürüklenen çocuğun temyiz istemlerinin 1412 Sayılı Kanunun 317. maddesi uyarınca REDDİNE,
2- Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;
Suça sürüklenen çocuğun, yakınanların kilitlemek suretiyle sokağa parkettikleri araçlarının içerisinden hırsızlık yapmaya kalkışması şeklindeki eylemlerinin, TCK. nun 142/1-b maddesindeki suçu oluşturmasına karşın, aynı Kanunun 142/1-a maddesi uyarınca cezalandırılmasına karar verilmesi her iki fıkradaki ceza miktarları aynı olup sonuca etkili görülmediğinden bozma nedeni yapılmamıştır.
Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hâkimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 03.06. 2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.