YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2014/16712
KARAR NO : 2015/19948
KARAR TARİHİ : 04.11.2015

Tebliğname No : 2 – 2013/74646
MAHKEMESİ : Şereflikoçhisar Asliye Ceza Mahkemesi
TARİHİ : 08/01/2013
NUMARASI : 2011/34 (E) ve 2013/5 (K)
SUÇ : Hırsızlığa teşebbüs, hırsızlık, konut dokunulmazlığını bozmaya teşebbüs

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
1-Sanık hakkında 08.08.2010 tarihli konut dokunulmazlığını bozma suçundan kurulan hükme yönelik yapılan temyiz incelemesinde;
Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,
2-Sanık hakkında 08.08.2010 tarihli hırsızlık,10.09.2010 tarihli hırsızlığa teşebbüs ve konut dokunulmazlığını bozmaya teşebbüs suçlarından kurulan hükümlere yönelik yapılan temyiz incelemesinde;
a)Sanığın 08.08.2010 tarihinde müştekiye ait eve açık olan kapısından girmek suretiyle evin içerisinde sehpa üzerinde bulunan cep telefonunu alarak uzaklaştığının anlaşılması karşısında, eyleminin 5237 sayılı TCK’nın 142/1-b maddesinde düzenlenen bina veya eklentileri içinde muhafaza altına alınmış eşya hakkında hırsızlık suçunu oluşturmasına rağmen,suç vasfında yanılgı sonucu aynı yasanın 141/1 maddesi gereğince uygulama yapılması,
b) Sanığın soruşturma evresinde etkin pişmanlık göstermesi karşısında, 5237 sayılı TCK’nın 168/1. maddesi uyarınca aynı maddenin 2.fıkrasındaki indirim oranı nazara alınarak 1/2 oranından fazla oranda indirim yapılması gerekirken 1/2 oranında indirim yapılmak suretiyle fazla ceza tayini,
c)Sanığın 10.09.2010 tarihinde müştekiye ait evden hırsızlığa teşebbüste bulunduğu ve konut dokunulmazlığını bozmaya teşebbüs ettiği iddia edilmiş ise de; oluşa, dosya içeriğine ve toplanan delillere göre sanığın atılı suçları işlediğine dair müştekinin soyut iddiası dışında mahkumiyetine yeterli ve inandırıcı delil bulunmadığının anlaşılması karşısında beraati yerine yasal ve yeterli olmayan gerekçe ile yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan 1412 sayılı CMUK’nın 326/son maddesi gereğince kazanılmış hakları gözetilerek hükümlerin bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 04/11/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.