YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2014/17401
KARAR NO : 2015/20962
KARAR TARİHİ : 17.11.2015

Tebliğname No : 2 – 2013/94792
MAHKEMESİ : Diyarbakır 7. Asliye Ceza Mahkemesi
TARİHİ : 12/02/2013
NUMARASI : 2012/50 (E) ve 2013/123 (K)
SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını bozma, mala zarar verme

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Dosyada bulunan kayıtlara göre, yoklukta verilen 12/02/2013 tarihli kararın, 18/02/2013 ila 22/02/2013 tarihleri arasında sanığa tebliğ edildiği, bu bakımdan sanığın 22/02/2013 tarihli temyiz isteminin süresinde olduğu belirlenerek yapılan incelemede;
Katılanın kızı olan tanık B..T..’ın ifadesinde suçun işlenmesinden önce evden ayrılan son kişinin ve yine suçun işlenmesinden sonra eve gelen ilk kişinin kendisi olduğunu, evden ayrılırken kapıyı kilitlediğini, eve geldiğinde kapının kilitsiz olduğunu fark ettiğini söylemesi, kolluk görevlileri tarafından düzenlenen tutanaklarda kapı kilidinin sağlam olduğunun belirtilmesi, katılanın ifadesinde suç tarihinden önce kapı anahtarının kaybolduğunu belirtmesi, sanığın savunmasında, katılanın bir akrabasının anahtarı temin edip F.. D.. olarak söylediği kişiye verdiğini, adı geçenin, katılanın evindeki kasayı soyalım, evin anahtarı bende var dediğini söylemesi karşısında, sanığın, suç tarihinden önce haksız olarak ele geçirdiği anahtarla evin kapısını açtığı, daha sonra suça konu eşyaları çaldığı anlaşılmakla sanığın eyleminin TCK’nın 142/2-d maddesinde tanımlanan hırsızlık suçunu oluşturduğu gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması, sanığın hırsızlık suçunu işleyiş biçimi, kast yoğunluğu ve oluşan zarar dikkate alınarak temel cezanın alt sınırdan uzaklaşılarak belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA, 17/11/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.