YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2014/17528
KARAR NO : 2015/21481
KARAR TARİHİ : 23.11.2015

Tebliğname No : 2 – 2013/88429
MAHKEMESİ : Mersin 10. Asliye Ceza Mahkemesi
TARİHİ : 27/12/2012
NUMARASI : 2012/418 (E) ve 2012/995 (K)
SUÇ : Hırsızlık, mala zarar verme

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
1-Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;
Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;
Sanık hakkında hükmolunan hapis cezasıyla mahkumiyetin kanuni sonucu olarak 5237 sayılı TCK’nın 53/1-c maddesinde düzenlenen hak yoksunluğunun diğer kişiler yönünden infaz tamamlanıncaya kadar uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedenleri yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak,
5237 sayılı TCK’nın 53/1-c maddesinde düzenlenen velayet hakkından, vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan yoksun bırakılmasına dair hak yoksunluğunun diğer kişiler yönünden hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına, karar verilmek suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,
2-Sanık hakkında mala zarar verme suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;
a-Sanığın suç tarihinde müştekiye ait işyerinin elektrik kablolarını keserek çaldığı sırada ihbar üzerine yakalanması şeklinde gerçekleşen eyleminde hırsızlık suçunun konusu ile mala zarar verme suçunun konusunun aynı olması, başka bir ifadeyle sanığın çalmak istediği malı bulunduğu yerden aldığı sırada zarar vermesi halinde korunan hukuki yararın tek olduğu gözetilmeyerek mala zarar verme suçundan da ayrıca cezalandırılmasına karar verilmesi,
b-Kabule göre de;
aa-Sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nın 151/1.maddesi uyarınca hükmolunan 4 ay hapis cezasından aynı kanunun 62.maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılırken 3 ay 10 gün hapis yerine 3 ay 20 gün hapis cezasına karar verilmesi,
bb-Hapis cezasıyla mahkumiyetin kanuni sonucu olarak 5237 sayılı TCK’nın 53/1-c maddesindeki hak yoksunluğuna, diğer kişiler yönünden infaz tamamlanıncaya kadar uygulanmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, 23.11.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi