YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2014/20612
KARAR NO : 2014/18112
KARAR TARİHİ : 25.06.2014
Hırsızlık ve mala zarar verme suçlarından suça sürüklenen çocuklar … ve …’ın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 141/1, 151/1, 31/2, 62 ve 52. maddeleri gereğince 1 yıl hapis ve 1.000,00 Türk lirası adlî para cezalan ile cezalandırılmalarına, hırsızlık konusu eşyanın değerinin pek az olması sebebiyle aynı Kanun’un 145. maddesi uyarınca hırsızlık suçundan ceza verilmesine yer olmadığına dair… Asliye Ceza Mahkemesinin 28/11/2013 tarihli ve 2013/620 esas, 2013/709 sayılı karar aleyhine … Bakanlığınca verilen 17/03/2014 gün ve 2014/5404/19321 sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 10/04/2014 gün ve 2014/113255 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu.
Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;
1- Suça sürüklenen çocukların iki ayrı müştekiye ait tarımsal sulamada kullanılan dalgıç pompalara giden bakır kablolardan, 4-5 metre ve 1-2 metre uzunluğunda kesmek suretiyle eylemlerini gerçekleştirmiş olduklarının mahkemesince de kabul edilmesine karşın, bu hususta hiçbir inceleme yapmadan suça konu eşyanın değerinin 1 TL’yi dahi ancak bulacak olmasından bahisle, suça sürüklenen çocuklar hakkında ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesinde,
2- Suça sürüklenen çocukların eyleminin hırsızlık olarak kabul edilmiş olunması karşısında, bu suçun işlenmesi için kabloların kesilmesinin mala zarar verme suçunu değil, bir bütün olarak hırsızlık suçunu oluşturduğu gözetildiğinde, mala zarar verme suçu yönünden suça sürüklenen çocukların beraatine karar verilmesi yerine, yazılı şekilde mahkumiyet hükmü kurulmasında, isabet görülmediğinden 5271 sayılı CMK.nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.
GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:
1- 1 no’lu kanun yararına bozma istemi nedeniyle yapılan incelemede;
Kanun yararına bozma yasa yoluna, temyiz incelemesinden geçmeksizin kesinleşmiş hüküm ve kararlara karşı başvurulabilmesi karşısında, kesin hükmün otoritesini tümüyle zedelememesi gerektiğinden, hukuka aykırılıkların ciddi boyutlara ulaşması yanında, maddi meseleye ilişkin kanıtların takdirinde yanılgıya düşüldüğünden bahisle kanun yararına bozma isteminde bulunulamayacağı gibi hakimin takdir yetkisi kapsamına giren hususlar ile takdirin hatalı kullanılması ile ilgili hukuka aykırılıklar yönünden de kanun yararına bozma yasa yoluna gidilmesi mümkün bulunmamaktadır.
Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun, 19.02.2008 gün, 2008/5-19, 2008/31 sayılı kararında da vurgulandığı üzere, yasa yararına bozma yöntemi, karar veya hükümlerdeki hukuka aykırılıkların toplum ve birey açısından hukuk yararına giderilmesini ve ülke sathında uygulama birliğine ulaşılmasını sağlama amacıyla, olağanüstü bir denetim muhakemesi yolu olup, gerek kesin hükmün otoritesinin korunması zorunluluğu, gerekse olağanüstü bir denetim yolu olması nedeniyle dar kapsamlıdır. Her türlü hukuka aykırılığın öne sürülüp incelenmesine elverişli bir denetim yolu değildir. Nitekim, yasa yolunun bu özelliği nedeniyle, hakimin takdirini hatalı kullanmasına ilişkin hususlardaki hukuka aykırılıklar, sadece olağan denetim yolu olan temyiz incelemesi sırasında dikkate alınabilecek hukuka aykırılıklardandır. Mahkemenin takdirine bağlı konularda karar verilirken gösterilen gerekçenin yasal olmaması da temyiz yasa yolunda bozma sebebi oluştursa dahi kanun yararına bozma istemine konu edilemeyeceğinden, suça sürüklenen çocuklar hakkında hırsızlık suçundan ceza verilmesine yer olmadığına dair karara yönelik 1 no’lu kanun yararına bozma isteminin REDDİNE,
2- 2 no’lu kanun yararına bozma istemine gelince;
Hırsızlık suçunun konusu ile mala zarar verme suçunun konusunun aynı olması ve korunan hukuki yararın tek olması karşısında; ayrıca mala zarar verme suçunun oluşmayacağı gözetilmeden, sanığın 5237 sayılı TCK’nın 151/1. maddesi uyarınca mala zarar verme suçundan cezalandırılmasına karar verilmesi nedeniyle 2 no’lu kanun yararına bozma istemi yerinde görüldüğünden, …Asliye Ceza Mahkemesinden verilip kesinleşen, 28.11.2013 gün ve 2013/620, 2013/709 sayılı kararın, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309.maddesinin 3. fıkrası uyarınca BOZULMASINA, aynı maddenin 4.fıkra (d) bendinin verdiği yetkiyle, sanığın, mala zarar verme suçundan BERAATİNE, hükmolunan cezanın ÇEKTİRİLMEMESİNE, 25.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.