Yargıtay Kararı 2. Ceza Dairesi 2014/24329 E. 2014/19230 K. 07.07.2014 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2014/24329
KARAR NO : 2014/19230
KARAR TARİHİ : 07.07.2014

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık, mala zarar verme
HÜKÜM : Hükmün açıklanmasının geri bırakılması, mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
I- Hırsızlık suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;
Suça sürüklenen çocuk hakkında 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 231.maddesi uyarınca verilen ve davayı sonuçlandırıcı nitelikte olmayan ”hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına” ilişkin karara karşı aynı Kanunun 231/12. madde ve fıkrasına göre itiraz yasa yolu açık olup, yine aynı Kanunun 264.maddesi uyarınca kabul edilebilir bir başvuruda kanun yolunda ya da merciin belirlenmesinde yanılma, başvuranın haklarını ortadan kaldırmayacağından, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz dilekçesinin itiraz dilekçesi olarak kabulü ile görevli ve yetkili ilk derece mahkemesince itiraz konusunda inceleme yapılması için, dosyanın incelenmeksizin istem gibi İADE edilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’na GÖNDERİLMESİNE,
II- Mala zarar verme suçundan kurulan hükmün incelenmesinde ise;
Suça sürüklenen çocuk hakkında, mala zarar verme suçundan hükmolunan kısa süreli hapis cezasının, 5237 sayılı TCK’nın 50. maddesine göre adli para cezasına çevrilmiş olması karşısında, tebliğnamedeki (1) nolu bozma düşüncesine katılınmamıştır.
Dosya kapsamına göre diğer temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir. Ancak;
I- Suça sürüklenen çocuğun, müştekiye ait park halindeki otomobili, kilit sistemine ve kapısına zarar vererek, düz kontak yapmak suretiyle çalınması biçimindeki eyleminde hırsızlık suçunun konusu ile mala zarar verme suçunun konusunun aynı olması, başka bir ifadeyle suça sürüklenen çocuğun çalmak istediği malı bulunduğu yerden alıp götürürken zarar vermesi halinde korunan hukuki yararın tek olduğu, bu nedenle mala zarar verme suçunun unsurları itibariyle oluşmayacağı gözetilmeyerek, mala zarar verme suçundan ayrıca cezalandırılmasına karar verilmesi,
II- Kabule göre de;
1- Suça sürüklenen çocuk müdafii, 07.05.2009 tarihli dilekçe ile lehe hükümlerin uygulanmasını talep ettiği halde, yasal ve yeterli gerekçe gösterilmeden 5237 sayılı TCK’nın 62. maddesinin uygulanmaması,
2- 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanunun 106/4. maddesi uyarınca suç tarihi itibariyle 18 yaşını tamamlamayan suça sürüklenen çocuk hakkında hükmolunan adli para cezasının ödenmemesi halinde, hapse çevrilemeyeceği ancak aynı maddenin 11. fıkrasına göre işlem yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,
Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı kısmen istem gibi BOZULMASINA, 07/07/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.