YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2014/28855
KARAR NO : 2014/23831
KARAR TARİHİ : 20.10.2014

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Ayrıntılar Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 18/03/2008 gün 2008/9-7 E, 2008/56 K ve 20/03/2012 gün ve 2011/235 Esas 2012/110 sayılı kararlarında açıklandığı üzere, “Kendisine zorunlu müdafi atandığından sanığın haberdar edilmediği durumlarda, zorunlu müdafiiye yapılan tefhim veya tebliğ kendisine bağlanan hukuki sonuçları doğurmaz. Bu durumda zorunlu müdafi sanığın lehine gibi görünen bazı işlemler yapmış olsa; örneğin temyiz dilekçesi vermiş olsa dahi, hükmün sanığın kendisine de tebliğ edilmesi ve sanık tarafından temyiz dilekçesinin verilmesi halinde, temyiz isteminin kabul edilmesi gerektiğinin” anlaşılması karşısında;
5271 sayılı CMK’nın 150/2. maddesi uyarınca suça sürüklenen çocuğun zorunlu olarak atanan müdafii Av. …’ın yüzüne karşı, suça sürüklenen çocuğun yokluğunda verilen hükmün, suça sürüklenen çocuğun, zorunlu olarak atanan müdafiiden haberdar olmaması nedeniyle kendisine tebliğ edilmesi gerektiği, bu sebeple gerekçeli kararın, suça sürüklenen çocuğun aynı zamanda mernis adresi olan sorguda bildirdiği adrese tebliğe gönderildiği, tebliğ imkansızlığı sebebiyle 7201 sayılı Kanun’un 21/2. maddesine göre yapılan tebligatta, tebligat evrakının mahalle muhtarına bırakıldığını belirtir ilmuhaberin kapıya asıldığına dair bir kayda yer verilmediği, bu suretle yapılan tebligatın usulsüz olduğu anlaşılmakla; gerekçeli kararın, suça sürüklenen çocuğa usulüne uygun olarak tebliği ile tebligat ilmühaberi ile birlikte, temyiz edilmesi halinde temyiz dilekçesi de eklenerek incelenmek üzere Dairemize gönderilmesi için dosyanın incelenmeksizin mahalline İADE edilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına GÖNDERİLMESİNE, 20.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.