YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2014/29760
KARAR NO : 2014/27086
KARAR TARİHİ : 18.11.2014
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜM : Mahkumiyet
Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Sanığın yokluğunda verilen 22.05.2007 tarih, 2000/108 – 2007/222 E-K sayılı hükümde “kararın tefhim Ya da tebliğinden itibaren 7 gün içerisinde başvurmak koşulu ile Yargıtay yolu açık olmak üzere…” denilmek suretiyle yasa yolu bildiriminde bulunulduğu, yokluğunda verilen 22.05.2007 tarihli hükmün 15.06.2007 günü usulüne uygun olarak sanığa tebliğ olunduğu, yasal süre içerisinde temyiz olunmayan hükmün mahkemece 25.07.2007 tarihinde kesinleştirildiğinin anlaşılması karşısında;
22.05.2007 günlü hükümde “kararın tefhim ya da tebliğinden itibaren…” başlayacağı belirtilen temyiz süresi, en lehe yorumla hükmün usulüne uygun olarak sanığa tebliğ olunduğu 15.06.2007 tarihinden itibaren başlayacağı, ayrıca yasa yolu başvuru şekli ve mercii gösterilmemiş ise de, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 17.03.2009 gün ve 2008/269-65 sayılı ve 05.10.2010 gün, 2010/169-188 sayılı kararlarında belirtildiği üzere başvuru şeklinin gösterilmemiş olmasının, “yasa yolu süresinin” işlemeye başlamasını engellemeyeceği, temyiz isteminin süresinde olması koşuluyla yanlış mercie, yanlış şekilde bir başvuruda bulunulması halinde bu yanılmanın, 5271 sayılı CMK’nin 264. maddesi kapsamında değerlendirileceği dikkate alınarak sanığın süresinde yaptığı yasal bir itiraz ve temyiz başvurusu bulunmadığı belirlenmekle, 22.05.2007 günlü, 2000/108-2007/222 E-K sayılı hükümde yasa yolu başvuru şekli ve mercii ile temyiz süresinin başlangıcıyla ilgili sanığın yanıltılmadığı, temyiz olunmayan hükmün 25.07.2007 günü usulünce kesinleştirilmesinden sonra sanığa yapılan 12.07.2013 tarihli ikinci bir tebligat işlemi geçerli bir tebligat işlemi olmayıp sanığa yeni bir temyiz başvuru hakkı kazandırmayacağından, yokluğunda verilip 15.06.2007 tarihinde usulüne uygun olarak tebliğ edilen hükmü 1412 sayılı CMUK’nin 310/1. maddesinde öngörülen bir haftalık yasal süreden sonra 15.07.2013 tarihinde temyiz eden sanığın temyiz isteminin aynı Kanun’un 317. maddesi uyarınca REDDİNE, 18.11.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.