YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2014/30840
KARAR NO : 2014/26283
KARAR TARİHİ : 11.11.2014

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
5271 sayılı CMUK’nın 42. maddesinin 1. fıkrasındaki, “süresinde usul işlemi yapılsaydı, esasa hangi mahkeme hükmedecek ise eski hale getirme dilekçesi hakkında da o mahkeme karar verir” hükmü karşısında, sanığın temyiz dilekçeleri ile birlikte bulunduğu eski hale getirme istemi hakkında temyizi esastan incelemeye yetkili Yargıtay tarafından öncelikle karar verilmesi gerektiği gözetilerek yapılan incelemede;
Tebligat işlemlerinin yapıldığı tarihte yürürlükte bulunan Tebligat Kanunu’nun 10. maddesine göre tebligat, tebliğ yapılacak şahsa bilinen en son adresinde yapılır.
Tebligat Kanunu’nun 35. maddesinde kendisine veya adresine kanunun gösterdiği usullere göre tebliğ yapılan kimseye, adresini değiştirdiği takdirde yeni adresini hemen tebliğ yaptıran kaza merciine bildirme yükümlülüğü getirilmiş, bundan sonraki tebliğlerin bildirilen yeni adrese yapılacağı öngörülmüştür.
Tebligat Kanunu’nun 35/2. ve Tüzüğün 55. maddelerine göre tebliğin usulüne uygun olarak yapılabilmesi için daha önce aynı adrese kanunun gösterdiği usullere göre bir tebligat yapılmış olması gerekmektedir. Aksi halde 35. Maddeye göre tebligat yapılması mümkün değildir.
Somut olayda sanığın yokluğunda verilen karar, ilk önce sanığın sorgusu sırasında mahkemeye bildirdiği “Cebeci mah. … Sok, … apt, …/… Cebeci/Ankara” adresine gönderilmiş, ancak adresin devamlı kapalı olduğu belirtilerek tebligat belgesinin merciine iade edilmesi üzerine, aynı adrese Tebligat Kanunu’nun 35. maddesine göre 11.07.2009 tarihinde tebligat yapılmıştır. Ancak bu adreste daha önce yapılmış bir tebligat bulunmadığından, yukarıda açıklanan esaslara uygun bir şekilde yapılmadığı anlaşılan tebligat işlemi geçersizdir. Kararın öğrenilmesi üzerine yapılan eski hale getirme talebi yerinde ve temyiz isteminin süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;
Sanığın hırsızlık suçunu bina dahilinde işlediğinin anlaşılması karşısında sanığın TCK’nın 142/1-b maddesi yerine, aynı Yasa’nın 141/1. maddesi uyarınca cezalandırılmasına karar verilmesi karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 11.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.