YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2014/31825
KARAR NO : 2016/12462
KARAR TARİHİ : 30.06.2016

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını bozma
HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
TCK’nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi’nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı iptal kararı nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.
1-Konut dokunulmazlığını bozma suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün temyiz incelemesinde;
Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,
2-Hırsızlık suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün temyiz incelemesinde;
Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;
1-TCK’nın 142/2-g maddesinde düzenlenen hırsızlık suçunun oluşabilmesi için eylemin, barınak yerlerinde, sürüde veya açık yerlerde bulunan büyükbaş veya küçükbaş hayvan hakkında gerçekleştirilmesi gerektiği; konut ve eklentisi niteliğindeki yerlerden gerçekleşen eylemlerin ise aynı Kanun’un 142/1-b maddesindeki hırsızlık suçunu oluşturacağı gözetilerek; katılan ve tanık beyanı, olay yeri krokisi ve olay yeri inceleme raporuna göre, sanığın eylemini katılana ait ev ile aynı avludaki ahırdan gerçekleştirdiğinin anlaşılması karşısında, suç niteliğinde yanılgıya düşülerek sanık hakkında TCK’nın 142/1-b maddesi yerine aynı Kanun’un 142/2-g maddesi uygulanmak suretiyle fazla ceza tayini,
2-Çalınan eşya ile suçta kullanılan aracın değerleri kıyaslandığında aracın müsaderesinin açıkca hakkaniyete aykırı olacağı nazara alındığında, suçta kullanılan aracın TCK’nın 54/3. maddesine aykırı olacak şekilde müsaderesine karar verilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın ve o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 30/06/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.