YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2014/32427
KARAR NO : 2015/2426
KARAR TARİHİ : 11.02.2015
Tebliğname No : 8 – 2014/51804
MAHKEMESİ : Gaziantep 12. Asliye Ceza Mahkemesi
TARİHİ : 03/12/2013
NUMARASI : 2013/437 (E) ve 2013/532 (K)
SUÇ : Karşılıksız yararlanma
Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Katılan kurum tarafından 25/10/2007 tarihli, …. seri numaralı kaçak elektrik tespit tutanağının düzenlenmesi üzerine Gaziantep Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 29/07/2008 tarihli ve 2008/15280 Esas sayılı iddianamesi ile sanık hakkında elektrik enerjisi hakkında hırsızlık suçundan kamu davası açıldığı, yargılamanın Gaziantep 12. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 2008/1688 Esas sayılı dava dosyası üzerinden yapılıp 08/09/2009 tarihli ve 2009/888 sayılı kararla sanık hakkında beraat kararı verildiği, bu kararın katılan vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, 6352 sayılı Kanun gereğince, dairemizin 26/07/2012 tarihli, 2011/34259 Esas ve 2012/31117 Karar sayılı ilamıyla dosyanın mahalline gönderilmesine karar verildiği, gönderme kararı üzerine aynı mahkeminin 19/10/2012 tarihli, 2012/1005 Esas ve 2012/1028 Karar sayılı kararla ceza verilmesine yer olmadığı kararı verdiği, yine katılan vekili tarafından temyiz edilen kararla ilgili olarak dairemiz tarafından 12/06/2013 tarihli, 2013/10917 Esas ve 2013/15677 Karar sayılı ilam ile onama kararı verildiği, hal böyle iken, dairemizin 12/06/2013 tarihli, 2013/10917 Esas ve 2013/15677 Karar sayılı ilam ile hükmün bozulduğu kabul edilip 2013/437 Esas sayılı dosya üzerinden yeniden yargılama yapılıp 03/12/2013 günü 2013/532 sayılı kararla beraat kararı verildiği, katılan vekilinin söz konusu kararı temyiz ettiği anlaşılmakla, mahkemenin 03/12/2013 tarihli, 2013/437 Esas, 2013/532 Karar sayılı kararı hukuki değerden yoksun ve yok hükmünde olduğu, bu bakımdan hukuken varlık kazanmayan bir kararın temyiz davasına konu edilmesi de mümkün olmadığından, sanık hakkında yeniden kurulan -2-
03/12/2013 tarihli hükme yönelik, katılan vekilinin konusu bulunmayan temyiz itirazının 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesinin yollaması ile 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak REDDİNE, 11/02/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.