YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2015/10062
KARAR NO : 2017/12399
KARAR TARİHİ : 23.11.2017
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜM : Mahkumiyet
Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Aliağa 1. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 08.09.2011 gün ve 2011/74-2011/536 sayılı kararı ile sanık hakkında hırsızlık suçundan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, kararın 18.11.2011 tarihinde kesinleşmesinin ardından denetim süresi içerisinde 22.02.2012 tarihinde “kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde bulundurma” suçunu işlediği ve bu suçtan yapılan kovuşturma sonucunda Afyonkarahisar 1. Sulh Ceza Mahkemesince 16.05.2013 tarihinde tedavi ve denetimli serbestlik kararı verildiği ve bu kararın 11.07.2013 tarihinde kesinleştiğinden bahisle, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararın açıklanması için incelemeye konu Aliağa 1. Asliye Ceza Mahkemesinin ilgili dosyasına ihbarda bulunulması nedeniyle önceki hükmün açıklandığı anlaşılmakla;
Hükmün açıklanmasına esas alınan mahkumiyetin uyuşturucu madde bulundurmak suçuna ilişkin olup, 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun ile değişik 5237 sayılı TCK’nın 191. maddesi ile 5320 sayılı Kanun’a eklenen geçici 7/2. maddesi uyarınca koşulları oluştuğu takdirde “davanın düşmesi” ve “hükmün açıklanmasının geri bırakılması” seçeneklerine de yer verilmesi nedeniyle, öncelikle hükmün açıklanmasına esas alınan bu ilam sebebiyle uyarlama yargılaması yapılarak sonucuna göre sanık hakkındaki hükmün açıklanıp açıklanmayacağının değerlendirilmesi gerekmekte ise de; sanığın güncel adli sicil kaydının incelenmesinde; deneme süresi içinde 18.03.2016 tarihinde işlediği TCK’nın 265/1. maddesine uyan suç nedeniyle Karşıyaka 8. Asliye Ceza Mahkemesinin 25.04.2017 gün ve 2016/465-2017/413 sayılı ilamı nedeniyle hükmün açıklanması koşulları oluştuğundan, hükmün açıklanmasını gerektirmeyen karar nedeniyle hükmün açıklanmış olması sonuca etkili görülmemiş, TCK’nın 53.
maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.
Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 23.11.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.