YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2015/12986
KARAR NO : 2015/13230
KARAR TARİHİ : 24.06.2015
Tebliğname No : 2 – 2015/180334
MAHKEMESİ : Niğde 1. Asliye Ceza Mahkemesi
TARİHİ : 11/06/2012
NUMARASI : 2011/230 (E) ve 2012/527 (K)
SUÇ : Hırsızlık, mala zarar verme
Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
I-) Sanıklar hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde
Mala zarar verme suçundan doğrudan hükmolunan adli para cezasının miktar ve türüne göre; 14.04.2011 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Kanun’un 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun’a eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3000 TL dahil adli para cezasına mahkumiyet hükümlerinin temyizi mümkün olmadığından sanıklar M.. C.., S.. D.., Ö.. Ö..’ in ve sanık B.. T.. müdafiinin temyiz isteminin CMUK’nın 317. maddesi gereğince REDDİNE,
II-) Sanıklar hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde
Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak;
1-) Sanıklar M.. C.. ve B.. T.. hakkında TCK’nın 53/1-c maddesinde belirtilen velayet hakkından vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan yoksun bırakılma güvenlik tedbirinin aynı maddenin 3.fıkrası uyarınca sadece sanıkların kendi alt soyu yönünden koşullu salıvermeye kadar uygulanabileceğinin gözetilmemesi,
2-) Sanıklar S.. D.. ve Ö.. Ö.. hakkında 5237 sayılı TCK’nın 51 maddesi uyarınca ertelenmesine karar verilen uzun süreli hapis cezasının yasal sonucu olarak TCK’nın 53/1. maddesindeki hak yoksunluklarına hükmolunması gerekirken TCK 53/1. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanıklar M.. C.., S.. D.., Ö.. Ö..’ in ve sanık B.. T.. müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanun’un 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan,sanıklar M.. C.. ve B.. T.. hakkında “sanıklar hakkında TCK’nın 53/1-c maddesinde belirtilen kendi alt soyu üzerindeki velayet hakkından vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan yoksun bırakılma güvenlik tedbirinin aynı maddenin 3.fıkrası uyarınca koşullu salıvermeye kadar uygulanmasına” ve sanıklar S.. D.. ve Ö.. Ö.. hakkında “Kasten işlemiş olduğu suçtan hapis cezasıyla mahkûmiyetinin yasal sonucu olarak sanığın, 5237 sayılı TCK’nın 53/1.maddesinin “a,b,c,d,” bentlerinde yazılı haklardan aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca, cezanın infazı tamamlanıncaya kadar uygulanmasına, kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise anılan maddenin 3. fıkrası uyarınca hak yoksunluklarının uygulanmamasına,” şeklinde yazılmak suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA 24.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.