YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2015/14503
KARAR NO : 2015/18605
KARAR TARİHİ : 20.10.2015

Tebliğname No : 8 – 2014/312080
MAHKEMESİ : Anamur 1. Asliye Ceza Mahkemesi
TARİHİ : 05/02/2014
NUMARASI : 2013/955 (E) ve 2014/122 (K)
SUÇ : Karşılıksız yararlanma, mühür bozma

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Sanık hakkında yapılan yargılama sonucunda, 16/03/2011 tarih ve 2010/273 E -2011/44 K. sayılı kararı ile, sanığa atılı “elektrik enerjisi hakkında hırsızlık” suçundan beraatine, “mühür bozma” suçundan ise mahkumiyetine karar verildiği, sanığın 09/08/2011 tarihli temyiz dilekçesi ile sadece hakkında mühür bozma suçundan verilen mahkumiyet hükmünü temyiz ettiği, hırsızlık suçundan verilen beraat hükmüne yönelik bir temyiz isteminin bulunmadığı anlaşılmakla, hırsızlık suçundan verilen beraat hükmünün kesinleştiği, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca 6352 sayılı Kanun’un 2. maddesinin 2. fıkrası uyarınca dosyanın iade edilmesi üzerine mahkemece sanık hakkında hırsızlık suçundan beraat kararı verildiği, hırsızlık suçundan 16/03/2011 tarihinde kurulan hükmün kesinleşmesi nedeni ile bu suç yönünden yeniden verilen hükmün hukuki değerden yoksun olduğu belirlenerek yapılan incelemede;
Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan 05/02/2014 tarihli hükme yönelik katılan vekilinin temyiz isteminin incelenmesinde;
Mahkemece sanık hakkında elektrik hırsızlığından verilen beraat hükmünün temyiz edilmemesi nedeniyle kesinleştiği bu nedenle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından 6352 sayılı Kanun nedeniyle dosyanın mahalline iadesinden sonra mahkemece hırsızlık suçundan verilen hükmün hukuki değerden yoksun olduğu anlaşılmakla katılan vekilinin temyiz isteminin konusu bulunmadığından REDDİNE,
Sanık hakkında “mühür bozma” suçundan kurulan 16.03.2011 tarih, 2010/273 Esas -2011/44 Karar sayılı hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;
Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hâkimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 20/10/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.