YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2015/15328
KARAR NO : 2015/15836
KARAR TARİHİ : 17.09.2015

Tebliğname No : KYB – 2015/187234

Hırsızlık, konut dokunulmazlığını ihlal ve mala zarar verme suçlarından sanık E.. K..’in, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 142/1 -b, 143, 151/1,116/2-4 ve 119/1-c maddeleri gereğince 3 yıl 6 ay hapis, 6 ay hapis ve 2 yıl hapis cezaları ile cezalandırılmasına,
sanığın anılan Kanun’un 53/l-a,b,d ve e maddesindeki haklardan hapis cezasının infaz süresince, (c) maddesinde belirtilen haklardan koşullu salıverilme tarihine kadar yoksun bırakılmasına dair Elazığ 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 21/05/2008 tarihli ve 2008/275 esas, 2008/446 sayılı karar aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 18/05/2015 gün ve 2015/10194/32223 sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 04/06/2015 gün ve 2015/187234 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu.
Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;
5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 53/2. maddesinde yer alan “Kişi, işlemiş bulunduğu suç dolayısıyla mahkûm olduğu hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar bu hakları kullanamaz.” ve 3. fıkrasındaki “Mahkûm olduğu hapis cezası ertelenen veya
koşullu salıverilen hükümlünün kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından yukarıdaki fıkralar hükümleri uygulanmaz.” şeklindeki düzenlemeler karşısında, anılan maddenin 1-c bendinde yer alan hak yoksunluğunun sadece kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından koşullu salıvermeden sonra uygulanamayacağı, kendi alt soyu dışındaki kişiler bakımından vesayet ve kayyımlıkla ilgili hak yoksunluğu ile anılan maddenin 1. fıkrası a,b,d ve e bentlerinde yazılı hak yoksunluklarının ise cezanın infazının tamamlanmasına kadar devam edeceği gözetilmeden, yazılı şekildekarar verilmesinde isabet görülmediğinden 5271 sayılı CMK’nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.
GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:
5237 sayılı TCK’nın 53/1-c maddesinde belirtilen “velayet hakkından, vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan yoksun bırakılma” güvenlik tedbirinin, aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca, sadece kendi alt soyu üzerindeki yetkileri yönünden koşullu
salıverilmeye kadar uygulanabileceği gözetilmeden, kurulan hükümde, kişiler yönünden ayrım yapılmaksızın, c bendinde öngörülen yoksunluğun koşullu salıvermeye kadar uygulanmasına karar verilmesi nedeniyle kanun yararına bozma istemi yerinde görüldüğünden, (ELAZIĞ) 1 Asliye Ceza Mahkemesinden verilip kesinleşen, 21/05/2008 gün ve 2008/275, 2008/446 sayılı kararın 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesinin 3. fıkrası uyarınca BOZULMASINA, aynı maddenin 4. fıkra (d) bendinin verdiği yetkiyle;
Sanığın, hırsızlık, işyeri dokunulmazlığını bozma ve mala zarar verme suçlarından hapis cezasına mahkumiyetinin yasal sonucu olarak TCK’nın 53/1. maddesinin a,b,c,d,e bentlerinde sayılan haklardan, hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar (c) bendinde belirtilen velayet hakkından, vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan yoksun bırakılma güvenlik tedbirinin aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca kendi alt soyu üzerindeki yetkileri yönünden koşullu salıverilme tarihine kadar uygulanmasına, hükmün diğer bölümlerinin aynen korunmasına, 17/09/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.