YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2015/15988
KARAR NO : 2015/15021
KARAR TARİHİ : 08.09.2015

Tebliğname No : 2 – 2015/237591
MAHKEMESİ : Sincanı 1. Asliye Ceza Mahkemesi
TARİHİ : 14/06/2012
NUMARASI : 2011/429 (E) ve 2012/507 (K)
SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını bozma, mala zarar verme

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
I- Sanık hakkında hırsızlık ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesinde;
Müşteki Y.. Ç..’ye ait yirmi dört güvercinin suç yerindeki kafeste bulunamaması, dört adet güvercinin ise sanık tarafından konulduğu kova içinde ölmüş halde bulunması, böylece sanığın yirmi sekiz güvercin üzerinde müştekinin tasarruf imkanını ortadan
kaldırması nedeniyle, sanığa atılı hırsızlık suçunun tamamlandığının kabulü gerektiği gözetilmeden, suçun teşebbüste kaldığı kabul edilerek yazılı şekilde hüküm kurulması karşı temyiz olmadığından bozma nedeni kabul edilmemiştir.
Katılan sıfatını alabilecek şekilde suçtan zarar gören ve davaya katılma hakkı olan mağdur Y.. Ç..’ye, temyize konu karar, Dairemizin 04/02/2015 tarihli, 2014/1887 Esas ve 2015/1705 Karar sayılı ilamıyla tebliğ edildiği halde, mağdur Y.. Ç..’nin yokluğunda
yargılama yapılması nedeniyle hükmü temyiz etmediği, böylece davaya katılmama yönünde irade ortaya koyduğu anlaşılmakla, tebliğnamedeki (1) nolu bozma düşüncesi benimsenmemiştir.
Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA,
II- Sanık hakkında konut dokunulmazlığını bozma suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;
Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;
1 – Suç yerindeki bağevinin konut olarak kullanıp kullanılmadığı saptanmadan, olayın birden fazla kişiyle birlikte işlendiğini gösterir kanıtların nelerden ibaret olduğu kararda gösterilmeden, eksik kovuşturmayla yazılı şekilde karar verilmesi,
2- Sanığın TCK’nın 116/1. maddesi uygulanarak cezalandırılması istemiyle kamu davası açıldığının anlaşılması karşısında, TCK’nın 116/4 ve 119/1-c maddeleri uygulanarak sanığın cezalandırılmasına karar verilmeden önce sanığa ek avunma hakkı tanınması
gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilerek CMK’nın 226. maddesine aykırı davranılması,
Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 08/09/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.