Yargıtay Kararı 2. Ceza Dairesi 2015/16056 E. 2015/15070 K. 09.09.2015 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2015/16056
KARAR NO : 2015/15070
KARAR TARİHİ : 09.09.2015

Tebliğname No : KYB – 2015/233503

Hırsızlık suçundan hükümlü T.. Ç..’in 1 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına dair Yalova 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 12/11/2014 tarihli ilâmının infazı sırasında, hükümlünün açık ceza infaz kurumuna 10 gün içerisinde müracaat etmesi yönündeki çağrıya
uymadığı gerekçesiyle hakkında yakalama kararı çıkarılmasını müteakip, yakalanarak kapalı ceza infaz kurumuna gönderilmesi sonrasında, hükümlünün denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle cezasının infaz edilmesi yönündeki talebinin kabulüne dair Yalova İnfaz Hâkimliğinin 25/02/2015 tarihli ve 2015/42-42 sayılı kararına infaz savcılığınca yapılan itirazın reddine ilişkin mercii Yalova Ağır Ceza Mahkemesinin 27/02/2015 tarihli ve 2015/211 değişik iş sayılı karar aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 17/06/2015 gün ve 2015/12117-39951 sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 30/06/2015 gün ve 2015/233503 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu.
Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;
Dosya kapsamına göre, hükümlünün davetnâmeye uymaması nedeniyle hakkında yakalama kararı çıkartıldığı, Açık Ceza İnfaz Kurumlarına Ayrılma Yönetmeliğinin 9/4.maddesindeki “On günlük süre içinde, EK-l’de yer alan belgedeki ihtarı içeren çağrıya uymayan veya belirlenen açık kuruma teslim olmayan hükümlüler hakkında 5275 sayılı Kanunun 19 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca yakalama emri çıkarılır ve yakalandıklarında kapalı kuruma alınarak haklarında 6’ncı madde hükümlerine göre işlem yapılır.” şeklindeki düzenlemeye nazaran hükümlünün kapalı ceza infaz kurumuna alındığı, hükümlünün infazının 5275 sayılı Kanun’un 105/A maddesi uyarınca denetimli serbestlik tedbiri uygulanarak infaz edilebilmesi için açık ceza infaz kurumunda olması yada açık ceza infaz kurumuna ayrılma şartlarını haiz olması gerektiği, somut olayda hükümlü açık ceza infaz kurumunda bulunmadığı gibi açığa ayrılması hususunda bir karar tesis edilmediği, yakalama üzerine kapalı ceza infaz kurumuna alınan hükümlünün açığa ayrılmasının Açık Ceza İnfaz Kurumlarına Ayrılma Yönetmeliğinin 6.maddesi hükümlerine tabi olduğu cihetle bu aşamada açığa ayrılma şartlarını taşımayan hükümlünün infazının denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle infazının kabil olmadığı gözetilmeksizin itirazın kabulü yerine yazılı şekilde reddine dair karar tesisinde isabet görülmediğinden 5271 sayılı CMK’nın 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.
GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:
Kanun yararına bozma istemi yerinde görüldüğünden (YALOVA) Ağır Ceza Mahkemesinden kesin olarak verilen, 27.02.2015 gün ve 2015/211 D.İş sayılı kararın, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309.maddesinin 4.fıkrasının (a) bendi uyarınca BOZULMASINA, sonraki işlemlerin merciince yerine getirilmesine, 09.09.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.