YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2015/16258
KARAR NO : 2015/18810
KARAR TARİHİ : 22.10.2015

Tebliğname No : KYB – 2015/245890

Karşılıksız yararlanma suçundan sanık M.. O..’ın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 163/3, 168/5, 62 ve 52/2. maddeleri gereğince 4.000,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına dair Menemen 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 20/01/2015 tarihli ve 2014/483 esas, 2015/54 sayılı karar aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 29.06.2015 gün ve 2015-13439/43060 sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 08.07.2015 gün ve 2015/245890 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu.
Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;
Dosya kapsamına göre, katılan kurumun zararının kovuşturma sırasında tazmin edilmesi nedeniyle sanığa verilen cezadan 5237 sayılı Kanun’un 168/5. maddesi uyarınca 2/3 oranında indirim yapılması gerektiği gözetilmeden 1/3 oranında indirim yapılarak fazla ceza tayin edilmesinde isabet görülmediğinden 5271 sayılı CMK’nın 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.
GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:
Kanun yararına bozma yasa yoluna, temyiz incelemesinden geçmeksizin kesinleşmiş hüküm ve kararlara karşı başvurulabilmesi karşısında, kesin hükmün otoritesinin zedelenmemesi yönünden, hukuka aykırılıkların ciddi boyutlara ulaşması yanında, maddi meseleye ilişkin kanıtların takdirinde yanılgıya düşüldüğünden bahisle kanun yararına bozma isteminde bulunulamayacağı gibi hakimin takdir yetkisi kapsamına giren hususlar ile takdirin hatalı kullanılması ile ilgili hukuka aykırılıklar yönünden de kanun yararına bozma yasa yoluna başvurulması mümkün bulunmamaktadır.
5237 sayılı TCK’nın 168/5 maddesinde “zararın hüküm verilinceye kadar tamamen tazmin edilmesi halinde verilecek ceza üçte birine kadar indirilir” şeklindeki hüküm karşısında, verilen cezada en çok 2/3 oranına kadar indirim yapılabileceği, bu orandan daha az oranda da indirim yapılabileceği ve indirim oranını belirleyen yetkili hakimin takdiri olduğundan, uygulanan indirim oranının hakimin takdirinde olması nedeniyle (MENEMEN) 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 20.01.2015 gün ve 483-54 sayılı kararına yönelik kanun yararına bozma isteminin REDDİNE, 22/10/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.