YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2015/17091
KARAR NO : 2018/3979
KARAR TARİHİ : 05.04.2018

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme
HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Müştekinin tüm aşamalarda, sanıkla birlikte hazır olduğu duruşma da dahil olmak üzere tüm aşamalarda, iş yerinden kaçan şahıslardan birisinin sanık olduğunu beyan etmesi tüm dosya kapsamına göre, oluş ve dosya içeriğine uygun olan mahkemenin suçun sübutuna ilişkin kabulünde bir isabetsizlik görülmediğinden tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiş; müştekinin beyanı ve kolluk tutanağına göre; hırsızlığın 26.11.2013 tarihinde saat 05.25-05.30 sıralarında gerçekleştiği, UYAP’tan alınan güneşin doğuş ve batış çizelgesine göre; suç tarihinde gece vaktinin 06.01’de sona erdiği, bu suretle hırsızlık suçunun gece vakti işlendiğinin anlaşılması karşısında, sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nın 143. maddesinin uygulanmaması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış; sanık hakkında gerekçeli kararda suçun katılanın iş yerinde işlendiği kabul edildiği; gerekçeli karar başlığında ve hüküm fıkrasında suç isminin iş yeri dokunulmazlığının ihlali olarak belirtildiği halde, uygulama maddesinin 5237 sayılı TCK’nın 116/2. maddesi yerine aynı Kanun’un 116/1. maddesi olarak gösterilmesi mahallinde düzeltilmesi mümkün yazım hatası olarak kabul edilmiş; 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi’nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.
Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 05/04/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.