YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2015/18407
KARAR NO : 2018/4298
KARAR TARİHİ : 11.04.2018

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
İddianame ile sanık hakkında hırsızlık suçundan 5237 sayılı TCK’nın 141/1. maddesinin uygulanması talebiyle kamu davası açılması nedeniyle, Dairemizin 12/06/2014 tarihli bozma kararında belirtildiği üzere, sanık hakkında aynı Kanun’un 142/1-b. maddesinin uygulanabilmesi için, ek savunma hakkı verilmesi gerektiği gözetilmemiş ise de, bozma sonrasında istinabe mahkemesinde 21/12/2014 tarihli duruşmada sanığa Dairemizin bozma ilamı okunarak savunmasının alındığının anlaşılması ve bozma ilamında atılı suçun 5237 sayılı TCK’nın 142/1-b olarak vasıflandırılması nedeniyle, tebliğnamedeki “1. no’lu” bozma düşüncesine iştirak edilmemiş; Ceza Genel Kurulu’nun 07/04/2015 gün ve 2014/833- 2015/98 sayılı kararı ile açık alana park edilmiş motosikletin çalınması eyleminin 5237 sayılı TCK’nın 142/1-e maddesinde tanımlanan suçu oluşturacağı yönündeki kabulü gözetildiğinde, katılana ait motosikletin park edildiği yerin binanın eklentisi mahiyetinde bir yer olup olmadığı araştırılmadan eksik inceleme ile aynı Kanun’un 142/1-b. maddesi ile uygulama yapılması, her iki bentte öngörülen cezaların alt ve üst sınırları aynı olması nedeniyle sonuca etkili olmadığından bozma nedeni yapılmamış; 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi’nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.
Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA, 11/04/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.