YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2015/1886
KARAR NO : 2017/8524
KARAR TARİHİ : 20.09.2017
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığını bozma, mala zarar verme
HÜKÜM : Mahkumiyet
Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunun’un 231/11. maddesinde yer alan “Denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlenmesi veya denetimli serbestlik tedbirine ilişkin yükümlülüklere aykırı davranılması halinde, mahkeme hükmü açıklar. Ancak mahkeme, kendisine yüklenen yükümlülükleri yerine getirmeyen sanığın durumunu değerlendirerek, cezanın yarısına kadar belirleyeceği bir kısmının infaz edilmemesine ya da koşulların varlığı hâlinde hükümdeki hapis cezasının ertelenmesine veya seçenek yaptırımlara çevrilmesine karar vererek yeni bir mahkûmiyet hükmü kurabilir” hükmü uyarınca, denetim süresi içerisinde kasıtlı suç işleyen sanık hakkında açıklanması geri bırakılan hükmün açıklanması ile yetinilmesi gerekirken, 23.12.2008 tarihli kararda sanık hakkında işyeri dokunulmazlığını bozma suçundan 5237 sayılı TCK’nın 116/1. maddesi uyarınca tayin edilen 1 yıl hapis cezasının 20.01.2014 tarihli kararda 6 ay olarak belirlenmesi suretiyle hükmün değiştirilmesi ile güneşin doğuş ve batış zamanlarını gösteren çizelgeye göre, yaz saati uygulaması da dikkate alınarak güneşin doğuş saatinin 06.24 olduğu, 5237 sayılı TCK’nın 6/1-e maddesine göre gecenin saat 05.24’te biteceği, dosya içerisindeki 29.08.2008 tarihli kolluk görevlilerince tutulan tutanak ve şikayetçinin anlatımına göre eylemin saat 05:15’te işlendiğinin anlaşılması karşısında; sanık hakkında hırsızlık suçunda 5237 sayılı TCK’nın 143. maddesinin, işyeri dokunulmazlığını bozma suçunda 116/4. maddesinin uygulanmamış olması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış; hırsızlığın, işyerine girilerek işlenmiş olması karşısında; suç adının “konut dokunulmazlığını ihlal etme” olarak yazılıp uygulama maddesinin 5237 sayılı TCK’nın 116/2. maddesi yerine 116/1. olarak gösterilmesi, mahallinde düzeltilebilir maddi hata olarak görülmüş, 5237
sayılı TCK’nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi’nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.
Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA, 20/09/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.