YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2015/7327
KARAR NO : 2017/9751
KARAR TARİHİ : 10.10.2017
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığını bozma
HÜKÜM : Mahkumiyet
Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
I- Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;
5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 E., 2015/85sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunlukların uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.Ancak;
Suç tarihinin 07/09/2012 olduğu, her ne kadar sanığın adli sicil kaydında infazı gözükmeyen 14/12/2007 kesinleşme tarihli Zonguldak Asliye Ceza Mahkemesinin 13/11/2007 tarihli 2007/302- 2007/534 esas numaralı ilam tekerrüre esas alınmışsa da dosya içerisinde bulunan ilamın kesinleşme şerhi incelendiğinde kararın Yargıtay 13. Ceza Dairesinin 05/12/2012 tarihli onama kararı ile kesinleştiğinin gözüktüğü, UYAP üzerinden Yargıtay 13. Ceza Dairesinin 05/12/2012 tarihli 2011/28775-2012/26104 kararı incelendiğinde sanığın temyiz dilekçesinin kabul edilerek dosyanın esastan incelendiğinin anlaşılması karşısında tekerrüre esas alınan Zonguldak Asliye Ceza Mahkemesinin 13/11/2007 tarihli 2007/302- 2007/534 sayılı ilamının kesinleşme tarihinin yargılamaya konu suçun suç tarihinden sonra olduğundan tekerrüre esas alınamayacağı ancak adli sicil kaydında yazılı olan Zonguldak Ağır Ceza Mahkemesinin 28/09/2007 gün ve 2007/115-2007/149 E-K sayılı 02/02/2010 tarihinde kesinleşen, 12/12/2011 tarihinde infaz edilen ve 5237 sayılı TCK’nın 197/1 maddesinden kurulan 1 yıl 8 ay hapis cezasını içeren mahkumiyet hükmünün tekerrüre esas alınması gerektiğinin gözetilmemesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedenleri yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına ilişkin bölümün hükümden çıkarılmasına, adli sicil kaydında yazılı olan Zonguldak Ağır Ceza Mahkemesinin 28/09/2007 gün ve 2007/115-2007/149 E-K sayılı mahkumiyet kararının esas alınması suretiyle sanık hakkında mükerrirlere özgü infaz rejimi ve denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına karar verilmek suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün istem gibi DÜZELTİLEREK ONANMASINA,
II- Sanık hakkında işyeri dokunulmazlığını bozma suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;
Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;
1-Oluşa ve dosya içeriğine göre, müştekinin 8 aydır faal durumda olmayan tavuk çiftliğinden suça konu malzemelerin çalındığının anlaşılması karşısında müştekinin işyeri olarak çalıştırmayıp, suça konu yerin, ticari faaliyet gösterilen işyeri niteliğinde bulunmadığı ve bu nedenle atılı suçun unsurlarının oluşmadığı gözetilmeden, sanığın beraati yerine, yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,
Kabule göre de;
2- Sanık hakkında işyeri dokunulmazlığını bozma suçundan kurulan hükümde, 5237 sayılı TCK’nın 116/2. maddesi uyarınca belirlenen 6 ay hapis cezasının aynı Yasa’nın 119/1-c maddesi uyarınca 1 kat artırım yapıldığında 12 ay hapis cezası yerine 1 yıl hapis cezasına hükmedilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 10.10.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.