Yargıtay Kararı 2. Ceza Dairesi 2015/7598 E. 2015/9979 K. 07.05.2015 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2015/7598
KARAR NO : 2015/9979
KARAR TARİHİ : 07.05.2015

Tebliğname No : 2 – 2014/188856
MAHKEMESİ : Şile Asliye Ceza Mahkemesi
TARİHİ : 06/05/2008
NUMARASI : 2005/9 (E) ve 2008/131 (K)
SUÇ : Hısızlık

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Dosya kapsamına göre sanığın eyleminin 765 sayılı TCK’nın 493/1-son maddesine uyması ve zamanaşımının gerçekleşmemesi nedeniyle tebliğnamedeki bozma düşüncesine katılınmamış, yapılan yargılamaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdiren göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;
1-Dosya içeriğine, savunmaya, katılanın tüm aşamalardaki beyanlarına, olay yeri inceleme ve tespit tutanağına ve oluşa göre; sanıkların suç tarihinde kilitli ve park halinde bulunan katılana ait otomobilin kapısını zorlamak suretiyle açması ve direksiyon kilidini kırdığı sırada, katılanın eşinin kendilerini görmesi üzerine kaçtıklarının anlaşılması karşısında, sanığın eyleminin suç tarihinde yürürlükte bulunan 765 sayılı Kanun’un 493/1-son maddesine uyduğu gözetilmeden aynı Kanun’un 491/2-son maddesi ile uygulama yapılması,
2-765 sayılı TCK’nın 29/son maddesine aykırı olarak aynı Kanun’un 522. maddesinin 61. maddesinden önce uygulanması,
3-5252 sayılı Kanun’un 9/3. maddesi uyarınca sanık lehine olan Kanun’un önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle bulunacağından, 765 sayılı TCK’nın 493/1-son, 61, ve 522. maddeleri ile 5237 sayılı TCK’nın 142/1-b, 143, 35. maddeleri uyarınca ayrı ayrı hükümler kurulup elde edilecek sonuca göre lehe olan Kanun’un belirlenmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,
4-Mahkum olan sanıklara sebebiyet verdikleri yargılama giderleri ayrı ayrı yükletilmesi gerekirken yargılama giderinin müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilerek 5271 sayılı CMK’nın 326/2. maddesine aykırı davranılması, Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 1412 sayılı CMUK’nın 326/son maddesi gereğince sanığın kazanılmış hakları gözetilerek bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 07/05/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.