YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2016/11244
KARAR NO : 2018/13959
KARAR TARİHİ : 22.11.2018

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını bozma
HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Sanığın yokluğunda 25/12/2013 tarihinde verilen hükmün sanığa 28/03/2014 günü Tebligat Kanunu’nun 35. maddesine göre tebliğ edildiği, sanığın bu tarihte askerde olup, hakkında verilen karardan bilgisinin olmadığı, hükmün kesinleştirilmesinden sonra sanığın kararı öğrenerek 12/09/2014 tarihlerinde temyiz ettiği ve eski hale getirme isteminde de bulunduğu anlaşılmakla; eski hale getirme isteği hakkındaki karar verme yetkisinin, 5271 sayılı CMK’nın 42/1. maddesi uyarınca Yargıtay’ın ilgili dairesine ait olmasına göre, mahkemenin 18/12/2014 tarihli, 2013/490 E. – 2013/713 K. sayılı ek kararın yok hükmünde bulunduğu ve temyiz isteminin süresinde olduğu belirlenerek yapılan incelemede;
1-Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;
5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi’nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı iptal kararı nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında değerlendirilmesi mümkün görülmüştür.
Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,
2-Sanık hakkında konut dokunulmazlığını bozma suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;
5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi’nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı iptal kararı nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında değerlendirilmesi mümkün görülmüş,dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.Ancak;
Sanık hakkında atılı konut dokunulmazlığını bozma suçundan 5 ay hapis cezasına hükmolunduğu, sanığın kişiliği, sosyal ve ekonomik durumunu, yargılama sürecinde duyduğu pişmanlığı, suçun işlenmesindeki özellikleri yansıtan yasal ve yeterli gerekçe gösterilmeden, tayin olunan 5 ay hapis cezasının kısa süreli olduğu gözetilmeden “ceza süresi nazara alınarak” şeklindeki gerekçeyle 5237 sayılı TCK’nun 50.maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 22/11/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.