YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2016/1960
KARAR NO : 2016/3693
KARAR TARİHİ : 03.03.2016
Hırsızlık suçundan sanık …’nın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 142/1-e, 143, 35, 290/2, 62, 50/1-a ve 52. maddeleri gereğince 1.860,00 Türk Lirası adlî para cezası ile cezalandırılmasına dair . 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 28/09/2010 tarihli ve . esas, . sayılı karar aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 04.01.2016 gün ve 2015/56-134 sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 19.01.2016 gün ve . sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu.
Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;
Dosya kapsamına göre, sanık hakkında Muğla İcra Müdürlüğünün 11/10/2008 tarih ve 2008/1135 talimat sayılı haciz tutanağı ile müşteki . . ye yediemin olarak teslim edilen balık havuzundaki levrek cinsi balıkların bir kısmını müştekinin rızası dışında 07/08/2009 tarihinde alıp götürdüğünden bahisle yapılan yargılama sonucunda . 1. Asliye Ceza Mahkemesinin . esas sayılı dosyasında sanığın mahkumiyetine dair karar verilmiş ise de; sanığın 04/08/2009 tarihinde balık havuzunda bulunan balıklardan bir kısmını alıp götürdüğünden bahisle hakkında 16/09/2009 tarihinde iddianame düzenlenerek kamu davası açıldığı ve . 1. Asliye Ceza Mahkemesinin . esas dosyası üzerinden yapılan yargılama sonucunda sanığın mahkumiyetine dair karar verildiği, verilen kararın sanık tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyanın yargıtay incelemesinde bulunduğu, her iki dosyanın suç tarihlerinin çok yakın olduğu ve sanığın üzerine atılı eylemlerin aynı mahiyette bulunduğu, bu eylemlerin bir suç işleme kararı icrası kapsamında işlendiği anlaşıldığından, dosyaların birleştirilmesi ve 5237 sayılı Kanun’un 43. maddesinde öngörülen zincirleme suç hükümlerinin uygulanarak cezanın arttırılması gerektiği gözetilmeksizin, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmediğinden 5271 sayılı CMK’nın 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.
GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:
Yargıtay Kanunu’nun 14. maddesi ile Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu’nun 19.01.2015 gün ve 2015/8 sayılı kararına göre, incelemenin daha önce Yüksek Yargıtay 13. Ceza Dairesinin 29.04.2014 tarih ve . esas, . karar sayılı kararı ile yapılıp temyiz isteminin reddine karar verildiğinin ve dosyanın incelemeyi yapan dairece neticelendirilmesinin gerektiği gözetilerek, kanun yararına bozma incelemesinde,Yüksek Yargıtay 13. Ceza Dairesinin görevli olması nedeniyle Daire’mizin GÖREVSİZLİĞİNE, dosyanın ilgili daireye gönderilmesine, 03/03/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.