YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2016/2487
KARAR NO : 2016/6309
KARAR TARİHİ : 05.04.2016

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
28.04.2009 tarihinde sanık hakkında verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararın 19.06.2009 tarihinde kesinleştiği, denetim süresi içinde 17.06.2012 tarihinde kasten yeni bir suç işlemesi nedeniyle sanığın yargılanarak mahkumiyetine karar verildiği ve mahkumiyet kararının kesinleştiği belirlenerek yapılan incelemede;
Mağdurun beyanına göre kilitli halde olduğu anlaşılan otomobilin cam ve kapıları üzerinde herhangi bir zorlama iz ve emaresinin bulunmadığının, otomobilin kilit aksamının zarar görmediğinin 10.11.2005 tarihli olay yeri inceleme raporu içeriğinden anlaşılması karşısında, sanığın ele geçmeyen bir aletle kilit aksamına zarar vermeden olağan yollar ile otomobilin kilidini açmak suretiyle gerçekleştirdiği hırsızlık eyleminin TCK’nın 142/2-d maddesindeki “haksız yere elde bulundurulan veya taklit anahtarla ya da diğer bir aletle kilit açmak” suretiyle hırsızlık suçuna uyduğu gözetilmeden, sanık hakkında aynı Yasa’nın 142/1-e. maddesi uyarınca hüküm kurulması ve sanık hakkında 28.04.2009 tarihinde hırsızlık suçundan TCK’nın sırasıyla 142/1-e, 143, 62/1 maddeleri uyarınca 1 yıl 9 ay 20 gün hapis cezasına hükmedildikten sonra hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, sanığın deneme süresinde yeniden suç işlemesi karşısında açıklanması geri bırakılan hükmün yalnızca açıklanmasına karar verilmekle yetinileceği gözetilmeden, tayin olunan 1 yıl 9 ay 20 gün hapis cezasının TCK’nın 51. maddesi uyarınca ertelenmesine karar verilmesi karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamış, 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi’nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.
Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün ONANMASINA, 05/04/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.