YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2016/704
KARAR NO : 2016/3107
KARAR TARİHİ : 25.02.2016

Suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçundan sanık …’ın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 165/1, 62/1 ve 52/2. maddeleri uyarınca 5 ay hapis ve 80,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 231/5. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına, 5 yıl denetim süresi belirlenmesine dair Asliye Ceza Mahkemesinin 05/02/2014 tarihli ve 2013/344 esas, 2014/63 sayılı kararını müteakip, sanığın deneme süresi içerisinde yeni bir suç işlemesi nedeniyle anılan Mahkeme tarafından daha önce verilen hükmün açıklanmasına, sanığın 5237 sayılı Kanun’un 165/1, 62/1 ve 52/2. maddeleri uyarınca 5 ay hapis ve 80,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına dair Asliye Ceza Mahkemesinin 31/03/2015 tarihli ve 2014/854 esas, 2015/219 sayılı kararını müteakip, sanığın aynı eylemi dolayısıyla yapılan yargılama sonucunda 5237 sayılı Kanun’un 165/1, 62/1 ve 52/2. maddeleri uyarınca 5 ay hapis ve 80,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin aynı Mahkemenin 14/04/2015 tarihli ve 2014/871 esas, 2015/271 sayılı karar aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 03/12/2015 gün ve 2015/25320-79654 sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 23/12/2015 gün ve 2015/399912 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu.
Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;
5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 223/7. maddesinde “Aynı fiil nedeniyle, aynı sanık için önceden verilmiş bir hüküm veya açılmış bir dava varsa davanın reddine karar verilir.” hükmünün yer aldığı, dosya kapsamına göre sanık …’ın hakkında suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçundan İzmir Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından 29/03/2013 tarihli ve 2012/97186 soruşturma, 2013/12537 esas, 2013/4817 sayılı iddianame ile açılan davanın yapılan yargılaması sonunda, 165/1, 62/1 ve 52/2. maddeleri uyarınca 5 ay hapis ve 80,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 231/5. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına, 5 yıl denetim süresi belirlenmesine dair Asliye Ceza Mahkemesi’nin 05/02/2014 tarihli ve 2013/344 esas, 2014/63 sayılı karar verildiği, sanığın deneme süresi içerisinde yeni bir suç işlemesi nedeniyle anılan Mahkeme tarafından daha önce verilen hükmün açıklanmasına, sanığın 5237 sayılı Kanun’un 165/1, 62/1 ve 52/2. maddeleri uyarınca 5 ay hapis ve 80,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına dair Asliye Ceza Mahkemesi’nin 31/03/2015 tarihli ve 2014/854 esas, 2015/219 sayılı kararını müteakip, sanığın aynı eylemi dolayısıyla yapılan yargılama sonucunda 5237 sayılı Kanun’un 165/1, 62/1 ve 52/2. maddeleri uyarınca 5 ay hapis ve 80,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin aynı Mahkemenin 14/04/2015 tarihli ve 2014/871 esas, 2015/271 sayılı kararı verildiği, Asliye Ceza Mahkemesi’nin 14/04/2015 tarihli kararı verildiği esnada aynı fiil nedeniyle aynı sanık için önceden verilmiş bir hüküm bulunduğundan, 5271 sayılı Kanun’un 223/7. maddesi gereğince reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmiş olmasında isabet görülmediğinden 5271 sayılı CMK’nın 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.
GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:
Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 29/03/2013 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçundan dava açıldığı, bu eylem nedeniyle sanık hakkında Asliye Ceza Mahkemesi’nin 05/02/2014 tarih 2013/344 E 2014/64 K sayılı kararı ile hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, kararın 01/04/2014 tarihinde kesinleştiği ve denetim süresi içerisinde sanığın kasıtlı suç işlediği yönündeki Asliye Ceza Mahkemesi’nin ihbarı üzerine dosya yeniden ele alınarak, İzmir 11. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 31/03/2015 tarih 2014/854 E 2015/219 K sayılı kararı ile hükmün açıklandığı ve 05/05/2015 tarihinde kesinleştiği ancak aynı ihbar nedeniyle, aynı mahkemenin 14/04/2015 gün 2014/871 E 2015/271K sayılı kararı ile hükmün sehven ikinci kez açıklandığı anlaşılmakla, kanun yararına bozma istemi yerinde görüldüğünden, Asliye Ceza Mahkemesi’nden verilip kesinleşen, 14/04/2015 gün ve 2014/871E, 2015/271K sayılı kararın 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesinin 3. fıkrası uyarınca BOZULMASINA, aynı maddenin 4. fıkra (d) bendinin verdiği yetkiyle, hükümlü hakkında hükmolunan cezanın ÇEKTİRİLMEMESİNE, 25/02/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.