Yargıtay Kararı 2. Ceza Dairesi 2016/9752 E. 2016/14060 K. 20.10.2016 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2016/9752
KARAR NO : 2016/14060
KARAR TARİHİ : 20.10.2016

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun bilinen adrese tebligatı düzenleyen 10. maddesinin 1. fıkrasına göre sanığın yokluğunda verilen gerekçeli kararın öncelikle muhatabın bilinen en son adresinde tebliğe çıkarılması ancak 6099 sayılı Kanun'un 3. maddesi ile eklenen aynı maddenin 2. fıkrasına göre bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilerek tebligatın bu adrese yapılmasının gerektiği; somut olayda, sanık hakkında verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının, sanığın sorguda bildirdiği adrese tebliğ edildiği, adresin bulunmaması nedeniyle tebligatın iade edildiği, hükmün açıklanması için yapılan ihbar üzerine dosya tekrar incelemeye alındığında ,duruşma gününü bildirir davetiyenin, sanığın MERNİS adresinde bizzat tebliğ edildiği, sanığın yokluğunda verilen hükme ilişkin gerekçeli kararın da bu adrese 27/06/2014 tarihinde usulüne uygun şekilde tebliğ edildiğinin anlaşılması karşısında, gerekçeli kararın cezaevinde bulunan sanığa 16/12/2014 tarihinde bir kez daha tebliğ edilmesi, temyiz süresini tekrar başlatmayacağından, 1412 sayılı CMUK'nın 310. maddesinde öngörülen yasal 1 haftalık temyiz süresi geçtikten sonra, 17/12/2014 günü hükmü temyiz eden sanığın temyiz isteminin aynı Kanun’un 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE, 20/10/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.