YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2017/4276
KARAR NO : 2017/11484
KARAR TARİHİ : 08.11.2017

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Hırsızlık suçundan hükümlü hakkında Edirne 4. Asliye Ceza Mahkemesince verilen 31/05/2013 tarih, 2013/169-220 Esas – Karar sayılı hükmün hükümlü tarafından temyizi üzerine, Dairemizin 08/02/2017 gün, 2016/11897 – 2017/1382 Esas – Karar sayılı ilam ile onanmasına dair verilen karara karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 05/10/2017 gün ve KD-2017/47052 sayılı yazısı ile İTİRAZ kanun yoluna başvurulması üzerine,
5271 sayılı CMK’nın 6352 sayılı Kanun’un 99. maddesi ile değişik 308. maddesi gereğince Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 05/10/2017 tarihli itirazının, Dairemizin 08/02/2017 tarihli ilamındaki sanık hakkında 5237 sayıl TCK’nın 7/3. maddesinin açık hükmüne aykırı olarak aynı Kanun’un 58. maddesi uyarınca sanık hakkında mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına karar verilmesine yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede,
I-) Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının; sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nın 58. maddesinin uygulanmaması gerektiğinin gözetilmemesi yönündeki İTİRAZININ KABULÜNE,
II-) Dairemizin 08/02/2017 gün, 2016/11897 – 2017/1382 Esas – Karar sayılı ilamındaki onama kararının KALDIRILMASINA karar verilerek yapılan incelemede;
TCK’nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi’nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen
hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş, yapılan duruşmaya, toplanan delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun oluşan kanaat ve takdirine göre diğer itirazlar yerinde görülmemiştir. Ancak;
5237 sayılı TCK’nın 7/3. maddesi gereğince 01/06/2005 tarihinden önce işlenen suçlarda 5237 sayılı TCK’nın ilgili hükümlerinin hükümlü lehine olduğunun kabulü halinde aynı Kanun’un 58. maddesinin uygulanamayacağının gözetilmemesi,
Bozmayı gerektirmiş, hükümlünün temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanun’un 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan; hükümlü hakkında 5237 sayılı TCK’nın 58. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün hüküm fıkrasından çıkartılmasına karar verilmek suretiyle, sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün istem gibi DÜZELTİLEREK ONANMASINA 08/11/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.