YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2017/4430
KARAR NO : 2017/12775
KARAR TARİHİ : 29.11.2017
Karşılıksız yararlanma ve mühür bozma suçlarından sanık …’ın mahkumiyetine dair Manisa 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 13/06/2017 tarihli ve 2016/316 esas, 2016/315 sayılı karar aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 10/10/2017 gün ve 94660652-105-45-8499-2017 sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 18/10/2017 gün ve 2017/58253 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu.
Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;
1-05/07/2012 tarihli ve 28344 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 6352 sayılı Yargı Hizmetlerinin Etkinleştirilmesi Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması Ve Basın Yayın Yoluyla İşlenen Suçlara İlişkin Dava Ve Cezaların Ertelenmesi Hakkında Kanun’un 82. maddesi ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun elektrik hırsızlığını düzenleyen 142/1-f maddesinin yürürlükten kaldırılması, 6352 sayılı Kanun’un 83. maddesi ile 5237 sayılı Kanun’un 163. maddesinde elektrik hırsızlığı suçunun yeniden düzenlenmesi, 6352 sayılı Kanun’un 84. maddesi ile değişik 5237 sayılı Kanun’un 168/5. maddesindeki “Karşılıksız yararlanma suçunda, fail, azmettiren veya yardım edenin pişmanlık göstererek mağdurun, kamunun veya özel hukuk tüzel kişisinin uğradığı zararı, soruşturma tamamlanmadan önce tamamen tazmin etmesi halinde kamu davası açılmaz; zararın hüküm verilinceye kadar tamamen tazmin edilmesi halinde ise, verilecek ceza üçte birine kadar indirilir. Ancak kişi, bu fıkra hükmünden iki defadan fazla yararlanamaz.” şeklindeki düzenleme karşısında, 13/12/2016 tarihli duruşmada sanığın Gediz Elektrik Dağıtım A.Ş’in zararlarını ödemek istediğini beyen ettiği anlaşıldığından, tahakkuk ettirilen zararın ödenip ödenmediği hususunun adı geçen kurumdan sorularak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri yerine eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulmasında,
2- Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 08/03/2016 tarihli ve 2015/21-1121 esas, 2016/111 sayılı kararında “… sanığın katılan Aydem Elektrik Dağıtım A.Ş.’nin özelleştirilmesinden sonra evinde kullandığı elektrik bedelini ödememesi nedeniyle şirket görevlileri tarafından sayaca konulan mühre rağmen kaçak elektrik kullandığı olayda; mühür bozma suçunun oluşabilmesi için mühürleme yetkisinin kanunla verilmesi zorunlu olup mühürlemeyi yapan şirkete kanunla böyle bir yetki verilmediğinden mühür bozma suçunun unsurlarının oluşmadığı kabul edilmelidir…” şeklinde belirtildiği üzere, somut olayda Gediz Elektrik Dağıtım
A.Ş.’nin mühürleme tarihi olan 02/02/2015 tarihinden önce 07/03/2013 tarihinde özelleştirilmiş olması sebebiyle mühür bozma suçunun yasal unsurlarının oluşmayacağı gözetilmeden yazılı şekilde sanığın mahkumiyetine karar verilmesinde, isabet görülmediğinden 5271 sayılı CMK’nın 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.
GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:
Sanık hakkında aynı suç işleme kararının icrası kapsamındaki 21.04.2015 ve 18.08.2015 tarihli kaçak elektrik tespit tutanakları ile ilgili karşılıksız yararlanma suçuna ilişkin kamu davalarının 25.04.2016 ve 02.05.2016 tarihli iddianameler ile açıldığının anlaşılması karşısında; eylemlerin zincirleme suç oluşturacağı ve hükmedilen cezanın TCK’nın 43. maddesi uyarınca arttırılması gerektiğinin gözetilmemesi hususu da belirlenmiş olup, bu yönden de kanun yararına bozma isteminde bulunulup bulunulmayacağının takdiri için dosyanın Adalet Bakanlığına sunulmak üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına GÖNDERİLMESİNE, 29.11.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.