YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2018/2005
KARAR NO : 2018/3976
KARAR TARİHİ : 05.04.2018
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜM : İnfazın kaldığı yerden aynen devamına
Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Sanık hakkında Fethiye 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 14/04/2015 tarih ve 2014/512 E.- 2015/234 K. sayılı kararı ile TCK’nın 141/1. ve 62. maddeleri uyarınca mahkumiyetine karar verildiği, sanığın temyiz talebi üzerine mahkemece 03/07/2015 tarihli ek karar ile temyiz talebinin yasal sürenin geçmesinden sonra yapıldığından bahisle temyiz talebinin reddine karar verildiği ve bu ek kararın sanık tarafından temyizi üzerine, Dairemizin 28/12/2016 gün ve 2015/16972 E.- 2016/17850 K. sayılı kararı ile mahkemenin 03/07/2015 tarihli ek kararının kaldırıldığı ve 14/04/2015 tarih ve 2014/512 E – 2015/234 K sayılı karar sonucunda verilen mahkumiyet kararının sanığın eyleminin 5237 sayılı TCK’nın 141/1. maddesinde düzenlenen hırsızlık suçu olması ve 02.12.2016 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun’un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nın 253. maddesi ile bu suçun uzlaştırma kapsamına alındığından ve uzlaştırma işlemi yapılıp sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması nedeniyle bozulmasına karar verildiği,
Bozma ilamı sonrası, mahkemenin duruşma açmak suretiyle yeniden yargılama yapıp yeni bir hüküm kurması gerektiği halde, mahkemenin dosyayı yeni bir esasa kaydedip tensip kararı ile bozma ilamımıza uyduğu, infazın durdurulması kararı verip, yine tensip kararı ile esasın kapatılmasına karar verdiği, dosyayı uzlaştırma bürosuna gönderdiği, uzlaşmanın sağlanamaması üzerine de 12/04/2017 tarih ve 2017/65 E. – 2017/79 K. sayılı ek karar ile yeni bir hüküm kurulmadan ve duruşma açılmadan infazın kaldığı yerden aynen devamına karar verilip, daha önceden temyiz incelemesi yapılıp kaldırılan 03/07/2015 tarih 2014/512 E. – 2015/234 K. sayılı temyiz talebinin reddine dair ek karara da atıfta bulunularak ”Mahkememizin 03/07/2015 tarih 2014/512 E. – 2015/234 K. sayılı temyiz talebinin reddi ek kararına yapılan temyiz incelemesi için dosyanın ilgili Yargıtay Ceza Dairesine gönderilmesine,” şeklinde karar ile dosyanın temyiz incelemesi için gönderildiği anlaşılmış ise de;
Dairemizin bozma ilamından sonra, ortada mahkemece verilmiş temyiz incelemesine konu yeni bir hükmün bulunmadığı, Dairemizin 28/12/2016 tarih ve 2015/16972 E. – 2016/17850 K. sayılı bozma ilamı üzerine mahkemece duruşma açılarak yargılama yapılıp yeniden hüküm kurulmasının gerektiği anlaşılmakla, bu aşamada dairemizce yapılacak bir işlem olmadığından dosyanın incelenmeksizin mahalline İADESİNE, 05/04/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.