Yargıtay Kararı 2. Ceza Dairesi 2019/12085 E. 2020/2676 K. 17.02.2020 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2019/12085
KARAR NO : 2020/2676
KARAR TARİHİ : 17.02.2020

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını bozma, mala zarar verme, suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi
HÜKÜM : Beraat, mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
TCK’nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 günlü ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının sanıklar … ve …’ın haklarında uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.
1- Sanıklar … ve … haklarında konut dokunulmazlığını bozma suçundan kurulan mahkûmiyet hükümlerine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;
Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hâkimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA,
2- Sanık … hakkında suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçundan kurulan beraat hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;
Sanık müdafiinin hükmü sadece vekalet ücreti yönünden temyiz ettiği belirlenerek yapılan incelemede;
Hüküm tarihinde yürürlükte bulunan 1136 sayılı Avukatlık Kanunu’nun 168. maddesi ile Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 13. maddesinin 5. fıkrası uyarınca, beraat eden ve kendisini vekil ile temsil ettiren sanık lehine maktu vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden diğer yönleri incelenmeyen hükmün 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanun’un 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan; “hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesine göre 1.500,00 TL maktu vekalet ücretinin Hazineden alınarak sanığa ödenmesine” karar verilmek suretiyle hükmün istem gibi DÜZELTİLEREK ONANMASINA,
3- Sanıklar … ve … haklarında hırsızlık ve mala zarar verme suçlarından kurulan mahkûmiyet hükümlerine yönelik temyiz itirazlarına gelince;
Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;
Müştekinin 04.06.2015 havale tarihli dilekçesinde zararının tamamının 25.05.2015’te giderildiğinin ve iddianamenin kabul kararı tarihinin 27.05.2015 olması karşısında, zararın soruşturma aşamasında giderilmesi sebebiyle sanıklar hakkında hırsızlık ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlerde etkin pişmanlığı düzenleyen TCK’nın 168/1. maddesinin uygulanması gerektiği gözetilmeyerek aynı Kanun’un 168/2. maddesi uygulanmak suretiyle fazla ceza tayini,
Bozmayı gerektirmiş, sanık … ile sanık … ve müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükümlerin 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi gereğince istem gibi BOZULMASINA, 17.02.2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.