YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2019/13074
KARAR NO : 2020/997
KARAR TARİHİ : 16.01.2020

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık, mala zarar verme
HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi’nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş; dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerine görülmemiştir. Ancak;
Tekerrür uygulamasına esas alınan Gaziosmanpaşa 1. Sulh Ceza Mahkemesinin 2008/837 Esas ve 2009/266 Karar sayılı ilamındaki mahkûmiyetin 14/12/2010 tarihli ek karar ile aynen infazına karar verildiği anlaşılmakla; ilamın uyuşturucu madde bulundurma suçuna ilişkin olması ve hükümden sonra 18/06/2014 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak 28/06/2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun’un 68. maddesi ile değiştirilen 5237 sayılı TCK’nın 191. maddesi uyarınca ve anılan madde hükümleri çerçevesinde “hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına” karar verileceğinin öngörülmesi nedeniyle tekerrüre esas alınamayacağının kabulünde zorunluluk bulunması ve bu mahkumiyeti yerine adli sicil kaydında yer alan Gebze Ağır Ceza Mahkemesinin 30/10/2008 tarihli 2006/236 Esas, 2008/328 Karar sayılı kararı ile TCK’nın 158/1, 62. maddeleri uyarınca verilen 2 yıl 6 ay hapis cezasına ilişkin mahkumiyetinin tekerrüre esas alınması gerektiğinin gözetilmemesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanun’un 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan, hüküm fıkrasından TCK’nın 58. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün çıkarılmasına ve yerine “Gebze Ağır Ceza Mahkemesinin 30/10/2008 tarihli 2006/236 Esas, 2008/328 Karar sayılı kararı ile TCK’nın 158/1,62. maddeleri uyarınca verilen 2 yıl 6 ay hapis cezasına ilişkin cezasının tekerrüre esas alınarak sanık hakkında mükerrirlere özgü infaz rejiminin ve buna bağlı olarak denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına karar verilmesi” ibaresinin eklenmesine, ancak aleyhe temyiz bulunmaması nedeniyle 1412 sayılı CMUK’nın 326/son maddesi uyarınca sanığın kazanılmış hakkı korunarak, 5275 sayılı Kanun’un 108/2. maddesi gereğince mükerrir olan sanık hakkında koşullu salıverme süresine eklenecek miktarın, Gaziosmanpaşa 1. Sulh Ceza Mahkemesinin 2008/837 Esas, 2009/266 Karar sayılı kararındaki mahkumiyet miktarı esas alınarak belirlenmesine karar verilmek suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun olan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 16/01/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.