YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2019/1393
KARAR NO : 2019/11444
KARAR TARİHİ : 25.06.2019

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi
HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Sanık hakkında 27/06/2012 tarih ve 2011/259 Esas – 2012/1937 Karar sayılı mahkumiyet kararı ile hırsızlık suçundan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, kararın kesinleştiği 25/01/2013 tarihinden itibaren 5 yıllık denetim süresi içerisinde 26/05/2014 tarihinde işlediği kasıtlı suç nedeniyle ihbarda bulunulan İzmir 10. Asliye Ceza Mahkemesinin 19/06/2014 tarih, 2014/392 Esas – 2014/428 Karar sayılı mahkumiyetine konu suçun 5237 sayılı TCK’nın 141/1. maddesinde tanımlanan hırsızlık suçuna ait olduğu ve CMK’nın 253. maddesinde 6763 sayılı Kanunla yapılan değişiklik ile uzlaşma kapsamına alındığı ve UYAP incelemesinde ilgili dava hakkında 12/10/2017 tarihli ek kararla uzlaşma sağlandığından bahisle düşme kararı verildiği, ancak sanığın güncel adli sicil kaydına göre, 5 yıllık denetim süresi içinde İzmir 18. Asliye Ceza Mahkemesinin 18/03/2015 gün, 2014/789 Esas, 2015/101 Karar sayılı ilamına göre 22/07/2014 tarihinde suç uydurma suçunu işlediği ve açıklanması geri bırakılan kararın açıklanma koşullarının oluştuğu belirlenerek yapılan incelemede;
Mağdurun 30.01.2011 tarihinde saat 10:00 ile 20:00 arasında ikametinin kapısının sökülerek çalındığını beyan ettiği, aynı gün yaklaşık bir saat sonra polis ekipleri tarafından hurdacı olan temyiz dışı sanık …’ın iş yerinde mağdura ait suça konu eşyaların ele geçirildiği, …’in söz konusu eşyaları sanık … ve temyiz dışı sanık…’dan satın aldığını söylediği, bu durumu sanığın da ikrar ettiği ancak mahallesinde bulunan açık kimlik bilgileri ve adreslerini vermediği … ve … isimli şahıslardan alıp satmalarına aracılık ettiğini savunması karşısında, oluşa ve dosya içeriğine göre, sanığın eyleminin TCK’nın 142/1-b maddesine uyan hırsızlık suçunu oluşturduğu gözetilmeden suç vasfında yanılgıya düşülerek yazılı şekilde TCK’nın 165/1. maddesi uyarınca hüküm kurulması,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, bozma sonrası kurulacak hükümde 1412 sayılı CMUK’nın 326/son maddesi uyarınca sanığın kazanılmış hakkının gözetilmesine, 25.06.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.