YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2019/14184
KARAR NO : 2020/2313
KARAR TARİHİ : 11.02.2020

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi’nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;
1- Sanığın hırsızlık eylemini gerçekleştirdiği sırada, suça konu çantanın müştekinin üzerinde olup olmadığı müştekiden sorulduktan sonra, sanığın eyleminin TCK’nın 141/1, 142/2-b maddelerinde düzenlenen hırsızlık suçlarından hangisini oluşturduğunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeyerek, eksik inceleme sonucunda yazılı şekilde karar verilmesi,
2- Sanığın eyleminin TCK ‘nın 141/1 maddesinde düzenlenen hırsızlık suçunu oluşturduğunun anlaşılması halinde 02.12.2016 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun’un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nın 253. maddesi ile uzlaştırma hükümleri yeniden düzenlenmiş olup, sanığın eylemine uyan TCK’nın 141/1. maddesinde düzenlenen suçun uzlaşma kapsamına alındığı nazara alınarak, uzlaştırma işlemi yapılıp sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, bozma sonrası kurulacak hükümde 1412 sayılı CMUK’nın 326/son maddesinin gözetilmesine, 11/02/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.