YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2019/1860
KARAR NO : 2019/12716
KARAR TARİHİ : 10.07.2019

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
TCK’nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 günlü ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında değerlendirilmesi mümkün görülmüştür.
1- Sanık hakkında katılan … ve müşteki …’a yönelik hırsızlık suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;
Dosya içeriğine göre, müşteki …’un 17.03.2015 tarihli duruşmada “olay yerine gittiğimde aracın kilitlerinde ve direksiyonun altındaki kutuda düz kontak yapılması sebebiyle zarar oluştuğunu gördüm, sonradan kendi imkanlarımla tamir yaptırdım, oluşan zarar yaklaşık olarak 300-350 TL’dir” şeklinde beyanda bulunması, sanığın 05.09.2014 tarihli kolluk ifadesinde “ben aracın şoför kapısına yaklaştım, Umut isimli arkadaşım ise elinde bulunan bıçağa benzer aletle aracın sağ ön kapısından camları zorluyordu, daha sonra beraber açtık” dediği, 04.09.2014 tarihli olay yeri inceleme raporunda “sağ ön kapı üzeri tavanda kabze kısmı 8 cm, namlu kısmı 4 cm olan Columbia ibaresi bulunan çakıya benzer bıçak olduğu” tespit edilmesi karşısında; eyleminin 5237 sayılı TCK’nın 142/2-h maddesinde düzenlenen suçu oluşturduğu gözetilmeden sanık hakkında aynı Kanun’un 141/1 maddesi gereğince uygulama yapılması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hâkimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA,
2- Sanık hakkında katılan …’a yönelik hırsızlık suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarına gelince;
Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;
İddianamede, sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nın 35. maddesinin uygulanması talep edildiği halde, sanığa anılan maddenin uygulanmaması ihtimaline binaen ek savunma hakkı verilmeden yazılı şekilde mahkûmiyet kararı verilerek CMK’nın 226. maddesine aykırı davranılması,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan sebeplerden dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 10.07.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.