YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2019/4443
KARAR NO : 2019/17282
KARAR TARİHİ : 07.11.2019

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali
HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
I-Sanıklar hakkında konut dokunulmazlığının ihlal suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde;
5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi’nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.
Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hâkimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA,
II-Sanıklar hakkında hırsızlık suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde;
5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi’nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş; dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;
Müştekinin 02/03/2013 tarihli soruşturma aşamasındaki beyanında, şahıslardan şüphelenerek içinde 1.500 TL değerindeki 2 adet kulplu reşat altın, 300 TL değerindeki yine kulplu 2 adet küçük altın ve 1000 TL civarında para ile eşine ait olan kimlik kartının olduğu bez cüzdanı eline aldığını, şahısların sürekli evin içinde peşinde dolaştıklarını, cüzdanı elinden nasıl aldıklarını hatırlamadığını beyan etmesine rağmen; kovuşturma aşamasındaki 25/03/2014 tarihli talimat ile alınan beyanında, şahıslar için su almaya gittiğinde içlerinden birisinin odaya girerek içinde 4 adet büyük altın, 1.000 TL para ve eşinin sigorta kağıtları ve kimliği olan cüzdanı çaldığını beyan ettiğinin anlaşılması karşısında, sanıkların eyleminin TCK’nın 142/1-b maddesinde düzenlenen suçu oluşturacağı gözetilmeden suç vasfında yanılgıya düşülerek aynı Kanun’un 142/2-b maddesi ile uygulama yapılması suretiyle fazla ceza tayini,
Bozmayı gerektirmiş, sanık … müdafii, sanık …, sanık … ve sanık … vasisinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 07/11/2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.