YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2019/6667
KARAR NO : 2019/17172
KARAR TARİHİ : 06.11.2019

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Tüm dosya içeriğine göre; sanığın sokakta park halinde olan müştekiye ait aracın radyatörünü, ön muhafaza kapağını asılmak suretiyle yerinden çıkartıp radyatöre bağlı olan hortumu keserek çalması şeklindeki eyleminin, suç tarihi itibarıyle 5237 sayılı TCK’nın 142/1-b maddesindeki suçu oluşturmasına rağmen sanık hakkında aynı Kanun’un 141/1. maddesinden uygulama yapılarak eksik ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış, sanık hakkında ikinci kez tekerrüre esas alınan…2. Sulh Ceza Mahkemesinin 11.04.2013 günlü ve 2012/1202 Esas 2013/224 Karar sayılı kararında, ilk kez tekerrüre esas alınan…2. Asliye Ceza Mahkemesinin 30.03.2012 günlü ve …. Karar sayılı kararına konu mahkumiyetin TCK’nın 141/1. maddesinde düzenlenen hırsızlık suçuna ilişkin olduğu ve uzlaşma kapsamına alındığının anlaşılması karşısında, bahsi geçen bu ilam sebebi ile uyarlama yargılaması yapılarak sonucuna göre sanık hakkında ikinci kez mükerrirlik hükümlerinin uygulanmasına karar verilmesinin, TCK’nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının, hüküm tarihine kadar yapılan yargılama gideri toplamı, 5271 sayılı CMK’nın 324/4 maddesinde atıfta bulunulan 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun’un 106. maddesindeki terkin edilmesi gereken tutar olan 20 TL’den az olduğu halde yargılama giderinin sanıktan tahsiline karar verilmiş ise de, hüküm kesinleşinceye kadar yapılacak yargılama giderlerinin de toplam yargılama gideri kapsamında olması nedeniyle hükmün kesinleştiği tarihte sanıktan tahsili gereken yargılama giderinin yukarıda açıklanan terkin edilmesi gereken miktardan az olması halinde Devlet Hazinesi üzerinde bırakılmasının infaz aşamasında değerlendirilmesi mümkün görülmüştür.
Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 06/11/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.