Yargıtay Kararı 2. Ceza Dairesi 2019/7116 E. 2019/19741 K. 18.12.2019 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2019/7116
KARAR NO : 2019/19741
KARAR TARİHİ : 18.12.2019

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık, suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi
HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Tekerrüre esas sabıka kaydı bulunan sanık … hakkında 5237 sayılı TCK’nın 58. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış, 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi’nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının sanık …, …, … ve … hakkında uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;
1) Dosya kapsamı ve müştekinin soruşturma aşamasındaki beyanına göre, sokakta park halinde atıl ve kısmen yanık durumda bulunan otobüsün sanık …, …, … ve … tarafından çalınması şeklinde gerçekleşen eylemlerinin 5237 sayılı TCK’nın 141/1. maddesinde tanımlanan hırsızlık suçunu oluşturduğu gözetilmeden aynı Kanun’un 142/1-e maddesi ile uygulama yapılarak yazılı şekilde hüküm kurulması,
2) 02/12/2016 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun’un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nın 253. maddesi ile uzlaştırma hükümleri yeniden düzenlenmiş olup, sanıkların eylemine uyan TCK’nın 141/1. maddesinde düzenlenen suçun uzlaşma kapsamına alındığı nazara alınarak, uzlaştırma işlemi yapılıp sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
3) Sanık …’ın suça konu hurda aracı satın almadığına ilişkin aşamalarda değişmeyen savunması ve suça konu aracın sanığın iş yerinde ele geçmemesi karşısında, hırsızlık suçunun sanığı olan …’ün atfı cürüm niteliğindeki beyanlarından başka mahkumiyetine yeterli her türlü şüpheden uzak, kesin, yeterli ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilmeden sanık …’ın beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,
Kabule göre ;de
4) Somut olayda, sanıkların katılanın park halindeki atıl durumda bulunan otobüsü çalmak şeklindeki eylemlerinin 5237 sayılı TCK’nın 142/1-e maddesinde tanımlanan suçu oluşturduğu, suç tarihi itibariyle anılan maddede belirtilen ceza miktarının 2 yıldan 5 yıla kadar hapis cezası olduğu, mahkemece hükmün gerekçesinde herhangi bir teşdit gerekçesi gösterilmeden temel cezanın 3 yıl hapis cezası olarak belirlenerek yazılı şekilde hüküm kurulması,
Bozmayı gerektirmiş, sanık … ve … müdafiileri ile sanık …, … ve …’ın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 18.12.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.