YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2019/74
KARAR NO : 2019/11129
KARAR TARİHİ : 20.06.2019

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜM : Mahkumiyet, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
I-Sanık … hakkında müştekiler … ve …’ye yönelik hırsızlık suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararlarına yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;
5271 sayılı CMK’nın 19/12/2006 tarihinde yürürlüğe giren 5560 sayılı Kanun ile değişik 231/12. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararlar itirazı kabil kararlardan olup, temyizi mümkün olmadığından sanık ve müdafiinin temyiz dilekçesinin itiraz dilekçesi olarak kabulü ile itirazın merciince incelenmesi için dosyanın incelenmeksizin mahalline İADESİNE,
II-Sanık … hakkında müşteki …’e yönelik; suça sürüklenen çocuk … hakkında müştekiler …, … ve …’e yönelik hırsızlık suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;
Müşteki …’a ait araçtan çalınan eşyaların bir kısmının yerinin sanık … tarafından kolluk görevlilerine gösterildiğinin anlaşılması karşısında, yalnızca kısmi iadede bulunan veya iadeyi sağlayan fail ya da faillerin etkin pişmanlık hükmünden yararlandırılması gerekeceğinden, suça sürüklenen çocuk … hakkında müşteki …’a yönelik hırsızlık eyleminde etkin pişmanlık koşullarının oluşmaması karşısında, suça sürüklenen çocuk … hakkında müşteki …’a yönelik hırsızlık suçunda etkin pişmanlık koşulları oluşmadığı halde, suça sürüklenen çocuğun cezasından indirim yapılması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış; sanık … yönünden 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi’nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.
Bozma üzerine yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA, 20/06/2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.