Yargıtay Kararı 2. Ceza Dairesi 2019/877 E. 2019/11429 K. 25.06.2019 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2019/877
KARAR NO : 2019/11429
KARAR TARİHİ : 25.06.2019

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;
1-02.12.2016 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun’un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nın 253. maddesi ile uzlaştırma hükümleri yeniden düzenlenmiş olup, sanığın eylemine uyan TCK’nın 141/1. maddesinde düzenlenen suçun uzlaşma kapsamına alındığı nazara alınarak, uzlaştırma işlemi yapılıp sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
2-Kabule göre de; sanığın tekerrüre esas alınan Ankara 10. Ağır Ceza Mahkemesi’nin 07.05.2010 tarihli, 2010/251 E. – 2010/361 K. sayılı kararı ile kullanmak için uyuşturucu madde satın alma suçundan 10 ay hapis cezasına mahkum edildiği, 6545 sayılı Yasa’nın 85. maddesi ile 5320 sayılı Yasa’ya eklenen geçici 7. maddesinde ”Bu Kanun’un yürürlüğe girdiği tarih itibariyle Türk Ceza Kanunu’nun 191 inci maddesinde tanımlanan suç nedeniyle yürütülen kovuşturmalarda, hakkında daha önce denetimli serbestlik veya tedavi tedbiri uygulanmayan kişilerle ilgili olarak 191 inci madde hükümleri çerçevesinde hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilir.” hükmü gereğince kesinleşmiş olan hükümlerle ilgili olarak uyarlama yapılıp hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verileceğinin öngörülmesi nedeniyle tekerrüre esas alınamayacağı, bununla birlikte sanığın adli sicil kaydında yer alan Kırıkkale 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 10/06/2010 tarih ve 2009/8 E., 2010/393 K. sayılı ilamı ile verilip 14/02/2013 tarihinde kesinleşen 1 yıl 3 ay hapis cezasının tekerrüre esas alınması gerektiğinin gözetilmemesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, bozma sonrası kurulacak hükümde 1412 sayılı CMUK’nın 326/son maddesinin gözetilmesine, 25.06.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.