YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2019/9649
KARAR NO : 2020/873
KARAR TARİHİ : 15.01.2020

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi’nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;
1) Sanıkların TCDD’ye ati malzemeleri çaldıkları olay yeri ile ilgili dosya kapsamında herhangi bir kroki, görgü tespit tutanağı veya olay yeri inceleme raporu gibi bir evrakın bulunmaması karşısında, hiç bir şüpheye yer bırakmayacak şekilde olay yerinin tespit edilerek sonucuna göre, eylemin, suça konu eşyaların suç tarihi itibariyle kamu yarar ve hizmetine tahsis edilmesi halinde eylemin TCK’nın 142/1-a. maddesinin, aksi halde ise aynı Yasa’nın 141/1. maddesinin uygulanması gerektiği nazara alınarak suça konu eşyaların çalındığı yer açıkça belirlenip sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiği gözetilmeden eksik kovuşturma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,
2) 07.10.2014 tarihli tutanağa göre; TCDD’ye ait tren yolunun yan tarafından şüpheli bir aracın geldiğinin görülmesi üzerine, demiryolundan demirlerin çalınacağı düşünülerek polislerin güvenlik önlemi alıp bekledikleri sırada şüpheli aracın hareket ettiğini gördükleri ve yapılan kovalamaca sonucu sanıkları aracın içinde çalınan malzemelerle birlikte yakaladıkları olayda, hırsızlık eyleminin teşebbüs aşamasında kaldığı ve TCK’nın 35. maddesinin uygulanması gerektiği gözetilmeden tamamlanmış suçtan hüküm kurularak fazla ceza tayini,
3) Sanık … adli sicil kaydında yer alan ve tekerrüre esas alınan Isparta 2. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 2011/278 Esas 2013/567 Karar sayılı ilamından dolayı sanığın mükerrir olduğu belirtilmiş ise de, anılan ilamda birden fazla mahkumiyet hükmü bulunduğundan, 5275 sayılı Kanun’un 108/2.maddesi uyarınca daha ağır cezayı içeren hırsızlık suçundan verilen mahkumiyet hükmünden dolayı sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanık … vasisi ile sanık …’un temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 15.01.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.